๑๐. เทวสภเถรคาถา
巴利文与译文
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๖ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๘ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา ๑๐. เทวสภเถรคาถา สุภาษิตเกี่ยวกับความเพียรชอบ
ภิกษุผู้ถึงพร้อมด้วยความเพียรชอบ มีสติปัฏฐานเป็นอารมณ์ ประดับ ประดาด้วยดอกไม้ คือ วิมุติ จักเป็นผู้ไม่มีอาสวะปรินิพพาน. ----------------------------------------------------- ในวรรคนี้รวมพระเถระได้ ๑๐ องค์ คือ ๑. พระปริปุณณกเถระ ๒. พระวิชยเถระ ๓. พระเอรกเถระ ๔. พระเมตตชิเถระ ๕. พระจักขุปาลเถระ ๖. พระขัณฑสุมนเถระ ๗. พระติสสเถระ ๘. พระอภัยเถระ ๙. พระอุตติยเถระ ๑๐. พระเทวสภเถระ จบ วรรคที่ ๑๐ -----------------------------------------------------
|๒๓๗.๑๐๐| ๑๐ สมฺมปฺปธานสมฺปนฺโน สติปฏฺฐานโคจโร วิมุตฺติกุสุมสญฺฉนฺโน ปรินิพฺพายิสฺสตฺยนาสโวติ ฯ เทวสโภ เถโร ฯ อุทฺทานํ ปริปุณฺณโก จ วิชโย เอรโก เมตฺตชี มุนิ จกฺขุปาโล ขณฺฑสุมโน ติสฺโส อภโย จ อุตฺติโย มหาปญฺโญ เถโร เทวสโภปิ จาติ ฯ วคฺโค ทสโม ฯ ---------------