๑๗. ธรรมาเถรีคาถา
仅原文 · 不作诠释ข้อ ๔๑๘พระสุตตันตปิฎก เล่ม ๑๘ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา1 条2 个版本
巴利文与译文
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๖ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๘ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา ๑๗. ธรรมาเถรีคาถา สุภาษิตสอนการพิจารณากาย
๔๑๘
เราเป็นคนทุพพลภาพ มีกายอันสั่นเทา ถือไม้เท้าเที่ยวไปเพื่อบิณฑบาต ได้ล้มลงที่แผ่นดินตรงนั้นเอง ที่นั้นจิตของเราหลุดพ้นแล้ว เพราะ พิจารณาเห็นโทษในกาย.
|๔๑๘.๑๗| ๑๗ ปิณฺฑปาตํ จริตฺวาน ทณฺฑมาทาย ทุพฺพลา เวธมาเนหิ คตฺเตหิ ตตฺเถว นิปตึ ฉมา ทิสฺวา อาทีนวํ กาเย อถ จิตฺตํ วิมุจฺจิ เม ฯ ธมฺมา ฯ