๒. ปัณณิกชาดก
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
仅原文 · 不作诠释1 条1 个版本
๒. ปัณณิกชาดก (๑๐๒) ว่าด้วยอุบาสกชื่อปัณณิกะ (ลูกสาวของอุบาสกชาวกรุงพาราณสีพอถูกบิดาจับมือเพื่อลองใจก็ร่ำไห้ พลางกล่าวว่า)
๑๐๒
ยามเมื่อฉันมีความทุกข์ คนที่เป็นที่พึ่งคือบิดาของฉันเอง แต่กลับประทุษร้ายฉันในป่า ฉันจะคร่ำครวญหาใครเล่าในท่ามกลางป่า คนที่จะช่วยเหลือฉันได้กลับทำกรรมที่น่าบัดสีเสียเอง ปัณณิกชาดกที่ ๒ จบ