๖. กากชาดก

เออก็คางของเราเมื่อยล้าแล้ว และปากของเราก็ซูบซีด เราพากันเลิก เถอะ อย่าวิดเลย เพราะมหาสมุทรก็ยังเต็มอยู่ตามเดิม. จบ กากชาดกที่ ๖.

อปิ นุ หนุกา สนฺตา มุขญฺจ ปริสุสฺสติ ฯ โอรมาม น ปาเรม ปูรเตว มโหทธีติ ฯ กากชาตกํ ฉฏฺฐํ ฯ ---------