๑. จูฬกาลิงคชาดก

ท่านทั้งหลายจงเปิดประตูถวายพระราชธิดาเหล่านี้ ขอพระราชธิดาเหล่านี้จงเสด็จเข้าพระนคร ซึ่งข้าพเจ้าผู้มีนามว่านันทิเสนผู้เป็นดุจสีหะ ได้รับการสั่งสอนมาดี ผู้เป็นอำมาตย์ของพระเจ้าอรุณ ได้จัดการรักษาไว้ดีแล้ว (พระเจ้ากาลิงคะทรงกลัวต่อมรณภัย จึงด่าดาบสว่า)

ท่านผู้ประพฤติพรหมจรรย์ ท่านได้กล่าวว่า ชัยชนะจะมีแก่พระเจ้ากาลิงคะ ผู้สามารถย่ำยีบุคคลที่ใครย่ำยีไม่ได้ ส่วนความปราชัย ความหายนะจะมีแก่พระเจ้าอัสสกะ คนซื่อย่อมไม่พูดเท็จ (ดาบสทูลถามท้าวสักกะว่า)

ข้าแต่ท้าวสักกะ พวกเทวดายังกล่าวเท็จอยู่อีกหรือ บรรดาคำเหล่านั้น คำสัตย์เป็นทรัพย์อย่างยิ่ง ข้าแต่ท้าวมัฆวานเทวราชผู้เป็นใหญ่ในแผ่นดิน พระองค์ทรงอาศัยเหตุอะไรจึงตรัสคำเท็จ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๗ หน้า : ๑๕๖} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก [๔. จตุกกนิบาต] ๑. กาลิงควรรค ๒. มหาอัสสาโรหชาดก (๓๐๒) (ท้าวสักกะทรงสดับดังนั้น จึงตรัสว่า)

พราหมณ์ ท่านเคยฟังมาแล้วมิใช่หรือ เขากล่าวกันว่า เทวดาทั้งหลายกีดกันความบากบั่นของคนไว้ไม่ได้ การฝึกตนก็ดี ความตั้งใจไว้อย่างมั่นคงก็ดี ความมีใจไม่แตกแยกก็ดี ความไม่ท้อถอยก็ดี การรุกในเวลาที่ควรรุกก็ดี ความเพียรอันมั่นคงก็ดี ความบากบั่นของคนก็ดี ได้มีแก่พระเจ้าอัสสกะ เพราะเหตุนั้นแหละ ชัยชนะจึงได้มีแก่พระเจ้าอัสสกะ จูฬกาลิงคชาดกที่ ๑ จบ