๓. ขันติวาทิชาดก
巴利文与译文
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๗ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๙ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑ ๓. ขันติวาทิชาดก โทษที่ทำร้ายพระสมณะ
๓ ขนฺติวาทิชาตกํ
ข้าแต่ท่านผู้มีความเพียรมาก ผู้ใด ให้ตัดมือ ตัดเท้า หู และจมูกของท่าน ท่านจงโกรธผู้นั้นเถิด อย่าได้ทำรัฐนี้ให้พินาศเสียเลย.
โย เต หตฺเถ จ ปาเท จ กณฺณนาสญฺจ เฉทยิ ตสฺส กุชฺฌ มหาวีร มา รฏฺฐํ วินสฺส อิทํ ฯ
พระราชาพระองค์ใด รับสั่งให้ตัดมือ เท้า หู และจมูกของอาตมภาพ ขอ พระราชาพระองค์นั้น จงทรงพระชนม์ยืนนาน บัณฑิตทั้งหลาย เช่นกับ อาตมภาพ ย่อมไม่โกรธเคืองเลย.
โย เม หตฺเถ จ ปาเท จ กณฺณนาสญฺจ เฉทยิ จิรํ ชีวตุ โส ราชา นหิ กุชฺฌนฺติ มาทิสา ฯ
สมณะผู้สมบูรณ์ด้วยขันติ ได้มีมาในอดีตกาลแล้ว พระเจ้ากาสีรับคำ สั่งให้ตัดมือ เท้า หู และจมูกของสมณะผู้ตั้งอยู่ในขันติ.
อหุ อตีตมทฺธาเน สมโณ ขนฺติทีปโน ตํ ขนฺติยาเยว ฐิตํ กาสิราชา อเฉทยิ ฯ
พระเจ้ากาสีหมกไหม้อยู่ในนรก ได้เสวยวิบากอันเผ็ดร้อนของกรรมที่ หยาบช้านั้น. จบ ขันติวาทิชาดกที่ ๓.
ตสฺส กมฺมผรุสสฺส วิปาโก กฏุโก อหุ ยํ กาสิราชา เวเทสิ นิรยมฺหิ สมปฺปิโตติ ฯ ขนฺติวาทิชาตกํ ตติยํ ฯ ---------