๑๑. ปรันตปชาดก
巴利文与译文
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๗ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๙ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑ ๑๑. ปรันตปชาดก ลางบอกความชั่วและภัยที่จะมาถึง
๑๑ ปรนฺตปชาตกํ
ความชั่วและภัยจักมาถึงเรา เพราะกิ่งไม้ไหวคราวนั้น จะเป็นด้วยมนุษย์ หรือเนื้อทำให้ไหว ก็ไม่ปรากฏ.
อาคมิสฺสติ เม ปาปํ อาคมิสฺสติ เม ภยํ ตทา หิ จลิตา สาขา มนุสฺเสน มิเคน วา ฯ
ความกระสันถึงนางพราหมณีผู้หวาดกลัวซึ่งอยู่ไม่ไกลนัก จักทำให้เรา ผอมเหลือง เหมือนกิ่งไม้ทำนายปรันตปะให้ผอมเหลือง ฉะนั้น.
ภีรุยา นูน เม กาโม อวิทูเร วสนฺติยา กริสฺสติ กิสํ ปณฺฑุํ สาว สาขา ปรนฺตปํ ฯ
ภรรยาที่รักของเราอยู่ในบ้านเมืองพาราณสี มีรูปงาม จักเศร้าโศกถึงเรา ความเศร้าโศกจักทำให้นางผอมเหลือง เหมือนกิ่งไม้ทำนายปรันตปะให้ ผอมเหลือง ฉะนั้น.
โสจยิสฺสติ มํ กนฺตา คาเม วสํ อนินฺทิตา กริสฺสติ กิสํ ปณฺฑุํ สาว สาขา ปรนฺตปํ ฯ
หางตาที่เจ้าชำเลืองมาก็ดี การที่เจ้ายิ้มแย้มก็ดี เสียงที่เจ้าพูดก็ดี จักทำ เราให้ผอมเหลือง เหมือนกิ่งไม้ทำนายปรันตปะให้ผอมเหลือง ฉะนั้น.
ตยา มํ หสิตาปงฺคี มิหิตานิ ภณิตานิ จ กิสํ ปณฺฑุํ กริสฺสติ สาว สาขา ปรนฺตปํ ฯ
เสียงกิ่งไม้นั้นได้มาปรากฏแก่ท่านแล้ว เสียงนั้นชะรอยจะมาบอกท่านได้ แน่แล้ว ผู้ใดสั่นกิ่งไม้นั้น ผู้นั้นได้มาบอกเหตุนั้นแน่แล้ว.
อคมา นูน โส สทฺโท อสํสิ นูน โส ตว อกฺขาตํ นูน ตํ เตน โย ตํ สาขมกมฺปยิ ฯ
การที่เราผู้โง่เขลาคิดไว้ว่า กิ่งไม้ที่มนุษย์ หรือเนื้อทำให้ไหวในคราวนั้น ได้มาถึงเราเข้าแล้ว ฯ
อิทํ โข ตํ สมาคมฺม มม พาลสฺส จินฺติตํ ตทา หิ จลิตา สาขา มนุสฺเสน มิเคน วา ฯ
ท่านได้รู้ด้วยประการนั้นแล้ว ยังลวงฆ่าพระชนกของเราแล้ว เอากิ่งไม้ ปกปิดไว้ บัดนี้ ภัยจักตกมาถึงท่านบ้างละ. จบ ปรันตปชาดกที่ ๑๑. จบ คันธารวรรคที่ ๒. ----------------------------------------------------- รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. คันธารชาดก ๒. มหากปิชาดก ๓. กุมภการชาดก ๔. ทัฬหธรรมชาดก ๕. โสมทัตตชาดก ๖. สุสีมชาดก ๗. โกฏสิมพลิชาดก ๘. ธูมการีชาดก ๙. ชาครชาดก ๑๐. กุมมาสบิณฑชาดก ๑๑. ปรันตปชาดก. รวมวรรคในสัตตกนิบาตนี้มี ๒ วรรค คือ ๑. กุกกุวรรค ๒. คันธารวรรค. จบ สัตตกนิบาต. -----------------------------------------------------
ตเถว ตฺวํ อเวทสิ อวญฺจิ ปิตรํ มม หนฺตฺวา สาขาหิ ฉาเทนฺโต อาคมิสฺสติ เต ภยนฺติ ฯ ปรนฺตปชาตกํ เอกาทสมํ ฯ คนฺธารวคฺโค ทุติโย ฯ --------- ตสฺสุทฺทานํ วรคาม มหากปิ ภคฺคว จ ทฬฺหธมฺม สกุญฺชร เกสวโร อุรโค วิธูโร ปุน ชาครตํ อถ โกสลาธิป ปรนฺตป จ ฯ --------- ตตฺร วคฺคุทฺทานํ ภวติ ฯ อถ สตฺตนิปาตมฺหิ วคฺคํ เม ภณโต สุณ กุกฺกุ จ ปุน คนฺธาโร เทฺว จ วุตฺตา มเหสินา ฯ สตฺตกนิปาตํ นิฏฺฐิตํ ฯ ---------