๔. มกสชาดก

ศัตรูผู้ประกอบด้วยปัญญายังดีกว่า มิตรผู้ไม่มีปัญญาจะดีอะไร เหมือน บุตรของช่างไม้ผู้โง่เขลา คิดว่าจะตียุง ได้ตีศีรษะของบิดาแตกสองเสี่ยง ฉะนั้น. จบ มกสชาดกที่ ๔.

เสยฺโย อมิตฺโต มติยา อุเปโต น เตฺวว มิตฺโต มติวิปฺปหีโน มกสํ วธิสฺสนฺติ หิ เอลมูโค ปุตฺโต ปิตุ อพฺภิทา อุตฺตมงฺคนฺติ ฯ มกสชาตกํ จตุตฺถํ ฯ ---------