๑๐. ทุมเมธชาดก
巴利文与译文
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๗ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๙ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑ ๑๐. ทุมเมธชาดก คนโง่ถูกบูชายัญเพราะคนอธรรม
๑๐ ทุมฺเมธชาตกํ
เราได้บนไว้ต่อเทวดา ด้วยคนโง่เขลาหนึ่งพันคน บัดนี้ เราจักต้องบูชา ยัญ เพราะคนอธรรมมีมาก. จบ ทุมเมธชาดกที่ ๑๐. จบ อัตถกามวรรคที่ ๕. จบ ปฐมปัณณาสก์. รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. โลสกชาดก ๒. กโปตกชาดก ๓. เวฬุกชาดก ๔. มกสชาดก ๕. โรหิณีชาดก ๖. อารามทูสกชาดก ๗. วารุณิทูสกชาดก ๘. เวทัพพชาดก ๙. นักขัตตชาดก ๑๐. ทุมเมธชาดก. -----------------------------------------------------
ทุมฺเมธานํ สหสฺเสน ยญฺโญ เม อุปยาจิโต อิทานิ โขหํ ยชิสฺสามิ พหุ อธมฺมิโก ชโนติ ฯ ทุมฺเมธชาตกํ ทสมํ ฯ อตฺถกามวคฺโค ปญฺจโม ฯ ปฐมปณฺณาสโก --------- ตสฺสุทฺทานํ อถ มิตฺตกมาตุ กโปตวโร ตถา เวฬุก เอลมูโค โรหิณิ กปิ วารุณิ เจตจรา จ ปุน ตถา ตารก ยญฺญวเรน ทส ฯ ---------