๗. นฬมาลิยเถราปทาน

๓๖เมื่อพระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ ผู้เจริญที่สุดในโลก ผู้คงที่ ผู้สงบระงับ ประทับนั่งบนเครื่องลาดหญ้า

๓๗ข้าพเจ้านำดอกอ้อมาผูกเป็นพัดแล้ว เข้าไปถวายงานพัดพระพุทธเจ้า ผู้เป็นจอมแห่งเทวดาและมนุษย์ ผู้คงที่

๓๘พระสัพพัญญูพุทธเจ้า ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก ทรงรับพัดแล้ว ทรงทราบความคิดของข้าพเจ้า ได้ตรัสพระคาถานี้ว่า

๓๙กายของเราสงบเย็น ความเร่าร้อนก็ไม่มี ฉันใด จิตของท่านจงหลุดพ้นจากไฟทั้ง ๓ กอง ฉันนั้น

๔๐เทวดาบางเหล่าที่อาศัยต้นไม้อยู่ ก็มาประชุมกันทั้งหมด ด้วยหวังว่า พวกเราจักได้ฟังพระพุทธพจน์ที่จะทำผู้ถวายงานพัดให้ร่าเริง

๔๑พระผู้มีพระภาค ประทับนั่งอยู่ ณ ที่นั้น มีหมู่เทวดาห้อมล้อม เมื่อจะให้ผู้ถวายงานพัดร่าเริง จึงได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๒๕๕} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๑๑. ภิกขทายิวรรค] ๘. อาสนุปัฏฐายกเถราปทาน

๔๒ด้วยการถวายงานพัดนี้และด้วยการตั้งจิตไว้มั่น ผู้นี้จักเป็นพระเจ้าจักรพรรดิมีพระนามว่าสุพพตะ ตามพระโคตร

๔๓ด้วยผลกรรมที่เหลือนั้น ผู้นี้ถูกกุศลมูลตักเตือนแล้ว จักเป็นพระเจ้าจักรพรรดิมีพระนามว่ามาลุตะ ตามพระโคตร

๔๔ด้วยการถวายงานพัดนี้และด้วยความยกย่องนับถืออย่างไพบูลย์ ใน ๑๐๐,๐๐๐ กัป ผู้นี้จะไม่ไปเกิดยังทุคติเลย

๔๕ในกัปที่ ๓๐,๐๐๐ (นับจากกัปนี้ไป) จักเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๓๘ ชาติ พระนามว่าสุพพตะ ในกัปที่ ๑,๐๒๙ (นับจากกัปนี้ไป) จักเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๘ พระองค์ พระนามว่ามาลุตะ

๔๖คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระนฬมาลิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ นฬมาลิยเถราปทานที่ ๗ จบ ภาณวารที่ ๗ จบ