๑. อธิฉัตติยเถราปทาน (๑๔๑)

เมื่อพระผู้มีพระภาคพระนามว่าอัตถทัสสี ผู้สูงสุดกว่านระ ปรินิพพานแล้ว เราให้ช่างทำฉัตรเป็นชั้นๆ บูชาไว้ที่พระสถูป ได้มานมัสการพระพุทธเจ้า ผู้เป็นนายกของโลก ตามกาลอันสมควร (และ) ได้ทำหลังคาดอกไม้บูชา (ยกขึ้น) ไว้ที่ฉัตร ใน ๑๗๐๐ กัลป เราได้เสวยเทวรัชสมบัติ ไม่ไปสู่ ความเป็นมนุษย์เลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระสถูป คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านอธิฉัตติยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ อธิฉัตติยเถราปทาน.

|๑๔๓.๑| ปรินิพฺพุเต ภควติ อตฺถทสฺสีนรุตฺตเม ฉตฺตาติฉตฺตํ กาเรตฺวา ถูปมฺหิ อภิโรปยึ ฯ |๑๔๓.๒| กาเลน กาลํ อาคนฺตฺวา นมสฺสึ โลกนายกํ ปุปฺผจฺฉทนํ กตฺวาน ฉตฺตมฺหิ อภิโรปยึ ฯ |๑๔๓.๓| สตฺตรเส กปฺปสเต เทวรชฺชมการยึ มนุสฺสตฺตํ น คจฺฉามิ ถูปปูชายิทํ ผลํ ฯ |๑๔๓.๔| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อธิฉตฺติโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ อธิฉตฺติยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ