๔. เทสปูชกเถราปทาน (๑๖๔)

ก็พระผู้มีพระภาคพระนามว่าอัตถทัสสี เชษฐบุรุษของโลก ผู้ประเสริฐกว่า นระ เสด็จขึ้นสู่เวหาส เสด็จไปในอากาศ พระศาสดามหามุนี เหาะขึ้น ไปประทับอยู่ ณ ประเทศใด เรามีจิตเลื่อมใสได้บูชาประเทศนั้น ด้วยมือ ทั้งสองของตน ในกัลปที่ ๑๘๐๐ แต่กัลปนี้ เราได้เห็นพระมหามุนีใด ด้วยการเห็นนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาประเทศ ใน กัลปที่ ๑๑๐๐ แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิพระนามว่า โคสุชาต ทรงสมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิ- สัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธ- ศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระเทสปูชกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ เทสปูชกเถราปทาน

|๑๖๖.๑๘| อตฺถทสฺสี ตุ ภควา โลกเชฏฺโฐ นราสโภ อพฺภุคฺคนฺตฺวาน เวหาสํ คจฺฉนฺโต อนิลญฺชเส ฯ |๑๖๖.๑๙| ยมฺหิ เทเส ฐิโต สตฺถา อพฺภุคฺคจฺฉิ มหามุนิ ตาหํ เทสํ อปูเชสึ ปสนฺโน เสหิ ปาณิหิ ฯ |๑๖๖.๒๐| อฏฺฐารเส กปฺปสเต อทฺทสํ ยํ มหามุนึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ เทสปูชายิทํ ผลํ ฯ |๑๖๖.๒๑| เอกาทเส กปฺปสเต โคสุชาตสนามโก สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๑๖๖.๒๒| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เทสปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ เทสปูชกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ