๒. พันธุชีวกเถราปทาน

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าโสภิตะ ผู้ซึ่งสัตบุรุษสรรเสริญแล้ว พระองค์ประทับนั่งเข้าสมาธิอยู่ในระหว่างภูเขา

ข้าพเจ้าแสวงหาดอกบัวงามในสระธรรมชาติ แต่ได้เห็นดอกชบาในที่ใกล้

ข้าพเจ้ามีจิตเลื่อมใส มีใจยินดี ใช้มือทั้ง ๒ ประคองแล้ว เข้าเฝ้าพระมหามุนี แล้วบูชาพระโสภิตพุทธเจ้า

ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

ในกัปที่ ๑๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิองค์หนึ่งมีพระนามว่าสมุททกัปปะ ผู้เป็นใหญ่ในหมู่ชน มีพลานุภาพมาก

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระพันธุชีวกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ พันธุชีวกเถราปทานที่ ๒ จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๓๔๘}