๔. ปัญจหัตถิยเถราปทาน

๑๘พระผู้มีพระภาคพระนามว่าติสสะ ผู้เจริญที่สุดในโลก ทรงองอาจกว่านรชน มีหมู่สาวกห้อมล้อม เสด็จดำเนินไปตามถนน

๑๙ข้าพเจ้าเป็นบุตร ประสงค์จะถวายเครื่องบูชาเพื่อให้สำเร็จประโยชน์ จึงวางดอกอุบล ๕ กำ และ ๔ กำ (ไว้ที่ใกล้เท้า)

๒๐ข้าพเจ้าสัมผัสพระพุทธรัศมีแล้ว จึงบูชาพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้สูงสุดแห่งเทวดาและมนุษย์ มีพระฉวีวรรณดังทองคำ กำลังเสด็จดำเนินอยู่ในระหว่างร้านตลาด

๒๑ในกัปที่ ๙๒ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

๒๒ในกัปที่ ๑๓ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๕ ชาติ พระนามว่าสุลภสัมมตะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

๒๓คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระปัญจหัตถิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ ปัญจหัตถิยเถราปทานที่ ๔ จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๓๕๐}