๘. สัตตาหปัพพชิตเถราปทาน (๒๘๘)

พระสงฆ์สาวกของพระผู้มีพระภาค พระนามว่าวิปัสสี อันมหาชน สักการะนับถือ ในกาลก่อนเราถึงความวิบัติ แตกจากญาติ ด้วยความใคร่ ในสัตถุศาสนา เราจึงเข้าบวชในศาสนาเพื่อระงับความวิบัติ ยินดีอยู่ใน การบวช ๗ วัน ในกัลปที่ ๙๑ แต่กัลปนี้ เราได้บวชในกาลนั้น ด้วยการ บวชนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบวช ในกัลปที่ ๖๗ แต่ กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิ ๗ พระองค์ ปรากฏพระนามว่า สุเนกขัมมะ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระสัตตาหปัพพชิตเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ สัตตาหปัพพชิตเถราปทาน.

|๒๙๐.๓๓| วิปสฺสิสฺส ภควโต สงฺโฆ สกฺกตมานิโต พฺยสนํ เม อนุปฺปตฺตํ ญาติเภโท ปุเร อหุ ฯ |๒๙๐.๓๔| ปพฺพชฺชํ อุปคนฺตฺวาน พฺยสนุปสมายหํ สตฺตาหาภิรโต ตตฺถ สตฺถุสาสนกมฺยตา ฯ |๒๙๐.๓๕| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยมหํ ปพฺพชึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปพฺพชฺชาย อิทํ ผลํ ฯ |๒๙๐.๓๖| สตฺตสฏฺฐิมฺหิโต กปฺเป สตฺต อาสุํ มหีปตี สุเนกฺขมฺมาติ ญายนฺติ จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ |๒๙๐.๓๗| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สตฺตาหปพฺพชิโต เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ สตฺตาหปพฺพชิตตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ