๑๐. ปุพพังคมนิยเถราปทาน

๔๓พวกข้าพเจ้า ๘๔,๐๐๐ คน ไม่มีความกังวลได้ออกบวชเพื่อบรรลุประโยชน์สูงสุด ข้าพเจ้าเป็นหัวหน้าของคนเหล่านั้น

๔๔คนเหล่านั้นยังมีราคะ(โทสะ)และโมหะ เลื่อมใส ไม่ขุ่นมัว บำรุงข้าพเจ้าผู้ผ่องใส โดยเคารพ ด้วยมือทั้ง ๒ ของตนๆ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๔๕๐} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๒๙. ปัณณทายกวรรค] รวมอปทานที่มีในวรรค

๔๕พระผู้มีพระภาคผู้เป็นพระสยัมภู ผู้ขีณาสพ ทรงคลายโทสะได้แล้ว ทำกิจที่ควรทำเสร็จแล้ว ไม่มีอาสวะ ไม่ทรงพ่ายแพ้ ทรงแผ่เมตตาจิตไป

๔๖พวกข้าพเจ้าบำรุงพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเหล่านั้น เป็นผู้มีสติ สิ้นชีวิตแล้ว ได้ไปเกิดเป็นเทวดา

๔๗ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้รักษาศีลไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการสำรวม

๔๘คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระปุพพังคมนิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ ปุพพังคมนิยเถราปทานที่ ๑๐ จบ ปัณณทายกวรรคที่ ๒๙ จบบริบูรณ์ รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. ปัณณทายกเถราปทาน ๒. ผลทายกเถราปทาน ๓. ปัจจุคคมนิยเถราปทาน ๔. เอกปุปผิยเถราปทาน ๕. มฆวปุปผิยเถราปทาน ๖. อุปัฏฐายิกเถราปทาน ๗. อปทานิยเถราปทาน ๘. สัตตาหปัพพชิตเถราปทาน ๙. พุทธุปัฏฐายิกเถราปทาน ๑๐. ปุพพังคมนิยเถราปทาน และท่านได้กล่าวคาถาไว้ ๔๘ คาถา {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๔๕๑}