๑๐. ปิณฑปาติกเถราปทาน

๓๗ครั้งนั้น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าติสสะ ประทับอยู่ในป่าดงทึบ ข้าพเจ้าจากสวรรค์ชั้นดุสิตลงมายังมนุษยโลกนี้ ได้ถวายบิณฑบาต

๓๘ข้าพเจ้าครั้นถวายอภิวาทพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระนามว่าติสสะ ผู้มีพระยศยิ่งใหญ่ ทำจิตของตนให้เลื่อมใสแล้ว ได้กลับไปยังสวรรค์ชั้นดุสิต

๓๙ในกัปที่ ๙๒ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถวายทานไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายบิณฑบาต {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๕๔๐} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๓๖. สัททสัญญิกวรรค] รวมอปทานที่มีในวรรค

๔๐คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระปิณฑปาติกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ ปิณฑปาติกเถราปทานที่ ๑๐ จบ สัททสัญญิกวรรคที่ ๓๖ จบบริบูรณ์ รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. สัททสัญญิกเถราปทาน ๒. ยวกลาปิยเถราปทาน ๓. กิงสุกปูชกเถราปทาน ๔. สโกสกโกรัณฑทายกเถราปทาน ๕. ทัณฑทายกเถราปทาน ๖. อัมพยาคุทายกเถราปทาน ๗. สุปุฏกปูชกเถราปทาน ๘. มัญจทายกเถราปทาน ๙. สรณคมนิยเถราปทาน ๑๐. ปิณฑปาติกเถราปทาน และมีคาถา ๔๐ คาถา {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๕๔๑}