๒. ปาฏลิปุปผิยเถราปทาน

๖พระผู้มีพระภาคพระนามว่าวิปัสสี ผู้เป็นพระสยัมภู เป็นบุคคลผู้เลิศ ทรงชนะมาร ห้อมล้อมด้วยพระสาวกของพระองค์ เสด็จเข้าไปยังกรุงพันธุมดี

๗ข้าพเจ้าห่อดอกแคฝอย ๓ ดอกไว้ที่ชายพก ประสงค์จะอาบน้ำดำเกล้า จึงได้ไปยังฝั่งแม่น้ำ

๘ข้าพเจ้าออกจากกรุงพันธุมดี ได้เห็นพระองค์ผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก รุ่งเรืองดังดอกอุบลเขียว โชติช่วงเหมือนดวงไฟใหญ่

๙องอาจดุจพญาเสือโคร่ง ประเสริฐดุจไกรสรราชสีห์ผู้มีชาติสูง เลิศกว่าสมณะทั้งหลาย มีหมู่ภิกษุแวดล้อม กำลังเสด็จดำเนินไป

๑๐ข้าพเจ้าเลื่อมใสพระสุคต ผู้ชำระมลทินคือกิเลสพระองค์นั้น จึงได้ถือดอกแคฝอย ๓ ดอก ไปบูชาพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด

๑๑ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๕๕๒} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๓๘. โพธิวันทนวรรค] ๓. ตีณุปปลมาลิยเถราปทาน

๑๒คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระปาฏลิปุปผิยเถระ ได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ ปาฏลิปุปผิยเถราปทานที่ ๒ จบ