๖. สปริวาราสนเถราปทาน

๔๓ข้าพเจ้าไปยังสถานที่ทรุดโทรมแห่งหนึ่ง ที่ข้าพเจ้าประดับด้วยดอกมะลิซ้อน ได้ถวายบิณฑบาตแด่พระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ

๔๔พระพุทธเจ้าผู้ทรงเป็นผู้นำชั้นเลิศของโลก ทรงเป็นผู้ตรง มีพระหฤทัยตั้งมั่น ประทับนั่งบนอาสนะนั้นแล้ว ได้ทรงประกาศอานิสงส์บิณฑบาตว่า

๔๕พืชแม้จะมีประมาณน้อยที่ชาวนาปลูกลงในนาดี เมฆฝนเป็นอันมากโปรยลงมาอย่างพอเหมาะ ผลย่อมให้ชาวนายินดีได้ ฉันใด

๔๖บิณฑบาตนี้ก็ฉันนั้น ท่านปลูกแล้วในนาดี ผลจักให้ท่านยินดีในภพที่ท่านเกิด

๔๗พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ ครั้นตรัสดังนี้แล้ว ทรงรับบิณฑบาต บ่ายพระพักตร์เสด็จหลีกไปทางทิศเหนือ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๑๙๔} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๖. วีชนีวรรค] ๗. ปัญจทีปกเถราปทาน

๔๘ข้าพเจ้าสำรวมในพระปาติโมกข์และในอินทรีย์ ๕ หมั่นประกอบวิเวกอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ