๕. ปุณณมันตานีปุตตเถราปทาน

๔๓๔ข้าพเจ้าเป็นพราหมณ์ผู้คงแก่เรียน ทรงมนตร์ จบไตรเพท ห้อมล้อมด้วยศิษย์ทั้งหลายแล้ว ได้เข้าเฝ้าพระผู้มีพระภาคผู้สูงสุดแห่งนรชน

๔๓๕พระผู้มีพระภาคพระนามว่าปทุมุตตระ ผู้ทรงรู้แจ้งโลก ผู้สมควรรับเครื่องบูชา ทรงเป็นมหามุนี ได้ประกาศกรรมของข้าพเจ้าโดยย่อ

๔๓๖ข้าพเจ้าได้ฟังธรรมนั้นแล้ว จึงถวายอภิวาทพระศาสดา ประคองอัญชลี บ่ายหน้าหลีกไปทางทิศใต้

๔๓๗ข้าพเจ้าได้ฟังธรรมมาโดยย่อแล้วแสดงได้โดยพิสดาร ศิษย์ทุกคนต่างพอใจฟังข้าพเจ้ากล่าวอยู่ แล้วบรรเทาทิฏฐิของตน ต่างทำจิตให้เลื่อมใสในพระพุทธเจ้า

๔๓๘แม้โดยย่อข้าพเจ้าก็แสดงได้ โดยพิสดารก็แสดงได้เหมือนกัน เป็นผู้มีความรู้ในนัยแห่งพระอภิธรรม เป็นผู้ฉลาดในกถาวัตถุปกรณ์อย่างหมดจด ให้ปวงชนได้รู้แจ่มแจ้งแล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ

๔๓๙ในกัปที่ ๕๐๐ นับจากภัทรกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้มีชื่อเสียงถึง ๔ ชาติ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ ทรงเป็นใหญ่ในทวีปทั้ง ๔ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๖๗} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๑. พุทธวรรค] ๓. เถราปทาน ๖. อุปาลิเถราปทาน

๔๔๐คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้ ได้ทราบว่า ท่านพระปุณณมันตานีบุตรเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ ปุณณมันตานีปุตตเถราปทานที่ ๕ จบ