๒. มหาวัจฉเถรคาถา
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง
仅原文 · 不作诠释ข้อ ๑๔๙พระสุตตันตปิฎก เล่ม ๑๘ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา1 条1 个版本
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๖ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๘ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา ๒. มหาวัจฉเถรคาถา สุภาษิตเกี่ยวกับไตรสิกขา
๑๔๙
ภิกษุมีกำลังปัญญา สมบูรณ์ด้วยศีลและวัตร มีจิตตั้งมั่น ยินดีในฌาน มีสติ บริโภคโภชนะตามมีตามได้ มีราคะไปปราศแล้ว พึงหวังได้ ซึ่ง กาลปรินิพพานในศาสนานี้.