พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522

Contents of this text

Preamble

สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา พระราชบัญญัติ คนเขาเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ใหไวณวันที่ ๒๔กุมภาพันธ0 พ.ศ. ๒๕๒๒ เป1นป2ที่ ๓๔ในรัชกาลป4จจุบัน พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพ ใหประกาศว9า โดยที่เป1นการสมควรปรับปรุงกฎหมายว9าดวยคนเขาเมือง จึงทรงพระกรุณาโปรดเกลาฯ ใหตราพระราชบัญญัติขึ้นไว โดยคำแนะนำและ ยินยอมของสภานิติบัญญัติแห9งชาติ ทำหนาที่รัฐสภา ดังต9อไปนี้

1. หมวด ๘ บทกำหนดโทษ24 sections
2. Section ๖๑

   ผูใดไม9ปฏิบัติตามหนังสือเรียกตามมาตรา ๑๐ตองระวางโทษปรับ ไม9เกินหาพันบาท

3. Section ๖๒

   ผูใดไม9ปฏิบัติตามมาตรา ๑๑หรือมาตรา ๑๘วรรคสองตองระวาง โทษจำคุกไม9เกินสองป2 และปรับไม9เกินสองหมื่นบาท ถาผูกระทำความผิดตามวรรคหนึ่งมีสัญชาติไทยตองระวางโทษปรับไม9เกินสองพัน บาท

4. Section ๖๓

   ผูใดนำหรือพาคนต9างดาวเขามาในราชอาณาจักรหรือกระทำการดวย ประการใด ๆอันเป1นการอุปการะหรือช9วยเหลือหรือใหความสะดวกแก9คนต9างดาวใหเขามาใน ราชอาณาจักรโดยฝSาฝTนพระราชบัญญัตินี้ ตองระวางโทษจำคุกไม9เกินสิบป2 และปรับไม9เกินหนึ่งแสน บาท เจาของพาหนะหรือผูควบคุมพาหนะผูใดไม9ปฏิบัติตามมาตรา ๒๓และภายใน พาหนะนั้นมีคนต9างดาวซึ่งเขามาในราชอาณาจักรโดยฝSาฝTนพระราชบัญญัตินี้ ใหสันนิษฐานไวก9อนว9า เจาของพาหนะหรือผูควบคุมพาหนะนั้นไดกระทำความผิดตามวรรคหนึ่ง เวนแต9จะพิสูจน0ไดว9าตนไม9 สามารถรูไดว9าภายในพาหนะนั้นมีคนต9างดาวดังกล9าวอยู9 แมว9าไดใชความระมัดระวังตามสมควรแลว สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา

5. Section ๖๔

   ผูใดรูว9าคนต9างดาวคนใดเขามาในราชอาณาจักรโดยฝSาฝTน พระราชบัญญัตินี้ ใหเขาพักอาศัย ซ9อนเรน หรือช9วยดวยประการใดๆเพื่อใหคนต9างดาวนั้นพนจาก การจับกุม ตองระวางโทษจำคุกไม9เกินหาป2 และปรับไม9เกินหาหมื่นบาท ผูใดใหคนต9างดาวซึ่ งเขามาในราชอาณาจักร โดยฝSาฝTนพระราชบัญญัตินี้เขาพัก อาศัย ใหสันนิษฐานไวก9อนว9าผูนั้นรูว9าคนต9างดาวดังกล9าวเขามาในราชอาณาจักรโดยฝSาฝTน พระราชบัญญัตินี้ เวนแต9จะพิสูจน0ไดว9าตนไม9รูโดยไดใชความระมัดระวังตามสมควรแลว ถาการกระทำความผิดตามวรรคหนึ่ง เป1นการกระทำเพื่อช9วยบิดา มารดาบุตร สามี หรือภริยาของผูกระทำ ศาลจะไม9ลงโทษก็ได

6. Section ๖๕

   เจาของพาหนะหรือผูควบคุมพาหนะผูใดไม9ปฏิบัติตามมาตรา ๒๓ ตองระวางโทษจำคุกไม9เกินหาป2 หรือปรับไม9เกินหาหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

7. Section ๖๖

   เจาของพาหนะหรือผูควบคุมพาหนะผูใดไม9ปฏิบัติตามมาตรา ๒๕ มาตรา ๒๖วรรคหนึ่ง หรือมาตรา ๒๗(๒) ตองระวางโทษจำคุกไม9เกินสองเดือน หรือปรับไม9เกินหนึ่ง หมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

8. Section ๖๗

   เจาของพาหนะหรือผูควบคุมพาหนะผูใดไม9ปฏิบัติตามมาตรา ๒๗(๑) วรรคหนึ่ง หรือไม9ใหความสะดวกแก9พนักงานเจาหนาที่ตามมาตรา ๒๗(๓) ตองระวางโทษปรับไม9เกิน สองหมื่นบาท

9. Section ๖๘

   เจาของพาหนะหรือผูควบคุมพาหนะผูใดไม9ปฏิบัติตามมาตรา ๒๘ วรรคหนึ่ง ตองระวางโทษปรับไม9เกินหนึ่งหมื่นบาท

10. Section ๖๙

    เจาของพาหนะหรือผูควบคุมพาหนะผูใดไม9ปฏิบัติตามมาตรา ๒๘ วรรคสองตองระวางโทษปรับเรียงรายตัวคนประจำพาหนะที่มิไดนำไปมอบนั้นคนละไม9เกินหนึ่งหมื่น บาท

11. Section ๗๐

    พาหนะใดมีคนโดยสารซึ่งเป1นคนต9างดาวซึ่งมีลักษณะตองหามตาม มาตรา ๑๒(๑) เขามาในราชอาณาจักรเจาของพาหนะหรือผูควบคุมพาหนะนั้น ตองระวางโทษปรับ เรียงรายตัวคนต9างดาวคนละไม9เกินสองหมื่นบาท

12. Section ๗๑

    เจาของพาหนะหรือผูควบคุมพาหนะผูใดไม9ปฏิบัติตามคำสั่งของ พนักงานเจาหนาที่ซึ่งสั่งตามมาตรา ๒๙วรรคหนึ่ง ตองระวางโทษจำคุกไม9เกินหาป2 และปรับไม9เกิน หาหมื่นบาท ถาการไม9ปฏิบัติตามคำสั่งของพนักงานเจาหนาที่ดังกล9าวในวรรคหนึ่งเป1นเหตุให คนต9างดาวหลบหนี ตองระวางโทษจำคุกไม9เกินสิบป2 และปรับไม9เกินหนึ่งแสนบาท สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา

13. Section ๗๒

    คนต9างดาวผูใดหลบหนีไปจากพาหนะหรือหลบหนีไปในระหว9างส9งตัว ไปยังสถานที่ใด ๆที่พนักงานเจาหนาที่ไดสั่งใหเจาของพาหนะหรือผูควบคุมพาหนะควบคุมตัวไวหรือ ใหส9งตัวไปตามมาตรา ๒๙หรือหลบหนีไปในระหว9างที่ถูกกักตัวหรือควบคุมตามอำนาจของพนักงาน เจาหนาที่ตามพระราชบัญญัตินี้ ตองระวางโทษจำคุกไม9เกินสองป2 หรือปรับไม9เกินสองหมื่นบาท หรือ ทั้งจำทั้งปรับ

14. Section ๗๓

    เจาของพาหนะหรือผูควบคุมพาหนะผูใดไม9ปฏิบัติตามคำสั่งของ พนักงานเจาหนาที่ซึ่งสั่งตามมาตรา ๓๐ตองระวางโทษจำคุกไม9เกินหาป2 หรือปรับไม9เกินหาหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

15. Section ๗๔

    ผูใดฝSาฝTนมาตรา ๓๑หรือมาตรา ๓๒ตองระวางโทษปรับไม9เกิน หนึ่งหมื่นบาท

16. Section ๗๕

    คนต9างดาวผูใดไม9ปฏิบัติตามมาตรา ๓๗(๑) ตองระวางโทษจำคุก ไม9เกินหนึ่งป2หรือปรับไม9เกินหนึ่งหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

17. Section ๗๖

    คนต9างดาวผูใดไม9ปฏิบัติตามมาตรา ๓๗(๒) (๓) (๔) หรือ (๕) ตอง ระวางโทษปรับไม9เกินหาพันบาทและปรับอีกไม9เกินวันละสองรอยบาทาจะปฏิบัติใหถูกตอง

18. Section ๗๗

    ผูใดไม9ปฏิบัติตามมาตรา ๓๘ตองระวางโทษปรับไม9เกินสองพันบาท แต9ถาผูนั้นเป1นผูจัดการโรงแรม ตองระวางโทษปรับตั้งแต9สองพันบาทถึงหนึ่งหมื่นบาท

19. Section ๗๘

    ผูใดไม9ปฏิบัติตามมาตรา ๔๙ตองระวางโทษปรับไม9เกินหนึ่งพันบาท

20. Section ๗๙

    เจาของพาหนะผูควบคุมพาหนะหรือผูที่ออกตั๋ว เอกสารหรือหลักฐาน ผูใด ไม9ปฏิบัติตามคำสั่งของพนักงานเจาหนาที่ตามมาตรา ๕๖ตองระวางโทษจำคุกไม9เกินหกเดือน หรือปรับไม9เกินวันละหารอยบาทจนกว9าคนต9างดาวดังกล9าวจะกลับออกไปนอกราชอาณาจักรแต9มิให ปรับเกินหาหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

21. Section ๘๐

    ผูใดทำลายคำสั่งของพนักงานเจาหนาที่ที่สั่งการตามมาตรา ๕๖ วรรคสองหรือทำใหคำสั่งดังกล9าวลบเลือนโดยมีเจตนามิใหเจาของพาหนะผูควบคุมพาหนะหรือ ผูที่ออกตั๋ว เอกสารหรือหลักฐานทราบถึงคำสั่งดังกล9าวของพนักงานเจาหนาที่ ตองระวางโทษปรับ ไม9เกินหาพันบาท

22. Section ๘๑

    คนต9างดาวผูใดอยู9 ในราชอาณาจักรโดยไม9ไดรับอนุญาตหรือการ อนุญาตสิ้นสุดหรือถูกเพิกถอน ตองระวางโทษจำคุกไม9เกินสองป2 หรือปรับไม9เกินสองหมื่นบาท หรือ ทั้งจำทั้งปรับ สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา

23. Section ๘๒

    คนต9างดาวผูใดหลีกเลี่ยงไม9ปฏิบัติตาม ขัดขืน หรือไม9ยอมรับทราบ คำสั่งของรัฐมนตรี คณะกรรมการอธิบดี หรือพนักงานเจาหนาที่ซึ่งคณะกรรมการมอบหมายซึ่งสั่ง การแก9คนต9างดาวผูนั้นตามพระราชบัญญัตินี้ ตองระวางโทษปรับไม9เกินหาพันบาท ถาคำสั่งตามวรรคหนึ่งเป1นคำร คนต9างดาวผูนั้น ตองระวางโทษจำคุกไม9เกินสองป2 และปรับไม9เกินสองหมื่นบาท

24. Section ๘๓

    ในกรณีที่ผูกระทำความผิดซึ่งตองรับโทษตามพระราชบัญญัตินี้เป1นนิติ บุคคล กรรมการผูจัดการ ผูจัดการ หรือผูแทนของนิติบุคคลนั้น ตองรับโทษตามที่บัญญัติไวสำหรับ ความผิดนั้น ๆดวยเวนแต9จะพิสูจน0ไดว9าตนมิไดมีส9วนในการกระทำความผิดของนิติบุคคลนั้น

25. Section ๘๔

    บรรดาความผิดตามพระราชบัญญัตินี้ นอกจากความผิดตามมาตรา ๖๒วรรคหนึ่ง มาตรา ๖๓มาตรา ๖๔มาตรา ๗๑และมาตรา ๘๒วรรคสองใหมีคณะกรรมการ เปรียบเทียบซึ่งประกอบดวยอธิบดีกรมตำรวจหรือผูแทนอธิบดีกรมอัยการหรือผูแทนและผูบังคับ การกองตรวจคนเขาเมืองหรือผูแทนเป1นกรรมการ มีอำนาจเปรียบเทียบไดและในการนี้ คณะกรรมการเปรียบเทียบมีอำนาจมอบหมายใหพนักงานสอบสวนหรือพนักงานเจาหนาที่ดำเนินการ เปรียบเทียบแทนไดโดยจะกำหนดหลักเกณฑ0ในการเปรียบเทียบหรือเงื่อนไขประการใด ๆก็ไดตามที่ เห็นสมควร เมื่อผูกระทำความผิดไดเสียค9าปรับตามที่เปรียบเทียบแลว ใหถือว9าคดีเลิกกันตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา