๑

พึงทราบวินิจฉัยในเทวสูตรที่ ๘ ดังต่อไปนี้ :-

บทว่า อฏฺฏีเยยฺยาถ ความว่า เธอทั้งหลายพึงเป็นผู้ถูกความระอาบีบคั้น.

บทว่า หราเยยฺยาถ ความว่า พึงละอาย.

บทว่า ชิคุจฺเฉยฺยาถ ความว่า พึงเกิดความรังเกียจในคำพูดนั้น เหมือนเกิดความรังเกียจในคูถฉะนั้น.

บทว่า อิติ ในคำว่า อิติ กิร นี้ พึงเห็นว่าเป็นความสละสลวยแห่งพยัญชนะด้วยการเชื่อมบท.

บทว่า กิร เป็นนิบาต ใช้ในความหมายว่า ได้ฟังต่อๆ กันมา.

บทว่า กิร นั้นพึงทราบการเชื่อมความอย่างนี้ว่า ได้ยินว่า เธอทั้งหลายพึงอึดอัดด้วยอายุทิพย์.

บทว่า ปเคว โข ปน มีความหมายเท่ากับ ปฐมตรํ แปลว่า ก่อนกว่า (หรืออันดับแรก).

จบอรรถกถาเทวสูตรที่ ๘ -----------------------------------------------------