ARNONScripture/scripture

This collection answers by quoting only — editions are set side by side, never summarised, interpreted, or scored for reliability

เล่ม ๒๗

Other items in this volume

ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑ อปัณณกชาดก เอกกนิบาตชาดก อปัณณกวรรค วัณณุปถชาดก ว่าด้วยผู้ไม่เกียจคร้าน เอกกนิบาตชาดก อปัณณกวรรค เสรีววาณิชชาดก ว่าด้วยเสรีววาณิช เอกกนิบาตชาดก อปัณณกวรรค จุลลกเศรษฐีชาดก ว่าด้วยคนฉลาดตั้งตนได้เอกกนิบาตชาดก อปัณณกวรรค ตัณฑุลนาฬิชาดก ว่าด้วยราคาข้าวสาร เอกกนิบาตชาดก อปัณณกวรรค เทวธรรมชาดก ว่าด้วยธรรมของเทวดา เอกกนิบาตชาดก อปัณณกวรรค กัฏฐหาริชาดก เอกกนิบาตชาดก อปัณณกวรรค คามนิชาดก ว่าด้วยไม่ใจเร็วด่วนได้เอกกนิบาตชาดก อปัณณกวรรค มฆเทวชาดก ว่าด้วยเทวทูต เอกกนิบาตชาดก อปัณณกวรรค สุขวิหาริชาดก ว่าด้วยการอยู่เป็นสุข เอกกนิบาตชาดก สีลวรรค ลักขณชาดก ว่าด้วยผู้มีศีล เอกกนิบาตชาดก สีลวรรค นิโครธมิคชาดก ว่าด้วยการเลือกคบ เอกกนิบาตชาดก สีลวรรค กัณฑินชาดก ว่าด้วยผู้ตกอยู่ในอำนาจหญิง เอกกนิบาตชาดก สีลวรรค วาตมิคชาดก ว่าด้วยอำนาจของรส เอกกนิบาตชาดก สีลวรรค ขราทิยชาดก ว่าด้วยผู้ล่วงเลยโอวาท เอกกนิบาตชาดก สีลวรรค ติปัลลัตถมิคชาดก ว่าด้วยเล่ห์กลลวงพราน เอกกนิบาตชาดก สีลวรรค มาลุตชาดก ว่าด้วยความหนาวเกิดแต่ลม เอกกนิบาตชาดก สีลวรรค มตกภัตตชาดก ว่าด้วยสัตว์ไม่ควรฆ่าสัตว์เอกกนิบาตชาดก สีลวรรค อายาจิตภัตตชาดก ว่าด้วยการเปลื้องตน เอกกนิบาตชาดก สีลวรรค นฬปานชาดก ว่าด้วยการพิจารณา เอกกนิบาตชาดก กุรุงควรรค ๑. กุรุงคมิคชาดก ว่าด้วยกวางกุรุงคะ เอกกนิบาตชาดก กุรุงควรรค ๒. กุกกุรชาดก ว่าด้วยสุนัขที่ถูกฆ่า เอกกนิบาตชาดก กุรุงควรรค ๓. โภชาชานียชาดก ว่าด้วยม้าสินธพอาชาไนย เอกกนิบาตชาดก กุรุงควรรค ๔. อาชัญญชาดก ว่าด้วยม้าอาชาไนยกับม้ากระจอก เอกกนิบาตชาดก กุรุงควรรค ๕. ติตถชาดก ว่าด้วยการเบื่อเพราะซ้ำซาก เอกกนิบาตชาดก กุรุงควรรค ๖. มหิฬามุขชาดก ว่าด้วยการเสี้ยมสอน เอกกนิบาตชาดก กุรุงควรรค ๗. อภิณหชาดก ว่าด้วยการเห็นกันบ่อยๆ เอกกนิบาตชาดก กุรุงควรรค ๘. นันทิวิสาลชาดก ว่าด้วยการพูดดี เอกกนิบาตชาดก กุรุงควรรค ๙. กัณหชาดก ว่าด้วยผู้เอาการเอางาน เอกกนิบาตชาดก กุรุงควรรค ๑๐. มุณิกชาดก ว่าด้วยลักษณะของผู้มีอายุยืน เอกกนิบาตชาดก กุลาวกวรรค ๑. กุลาวกชาดก ว่าด้วยการเสียสละ เอกกนิบาตชาดก กุลาวกวรรค ๒. นัจจชาดก ว่าด้วยเหตุที่ยังไม่ให้ลูกสาว เอกกนิบาตชาดก กุลาวกวรรค ๓. สัมโมทมานชาดก ว่าด้วยพินาศเพราะทะเลาะกัน เอกกนิบาตชาดก กุลาวกวรรค ๔. มัจฉชาดก ว่าด้วยความหึงหวง เอกกนิบาตชาดก กุลาวกวรรค ๕. วัฏฏกชาดก ว่าด้วยความจริง เอกกนิบาตชาดก กุลาวกวรรค ๖. สกุณชาดก ว่าด้วยที่พึ่งให้โทษ เอกกนิบาตชาดก กุลาวกวรรค ๗. ติตติรชาดก ว่าด้วยผู้มีความอ่อนน้อม เอกกนิบาตชาดก กุลาวกวรรค ๘. พกชาดก ว่าด้วยผู้ฉลาดแกมโกง เอกกนิบาตชาดก กุลาวกวรรค ๙. นันทชาดก ว่าด้วยการกล่าวคำหยาบ เอกกนิบาตชาดก กุลาวกวรรค ๑๐. ขทิรังคารชาดก ว่าด้วยมีจิตมั่นคง เอกกนิบาตชาดก อัตถกามวรรค ๑. โลสกชาดก ว่าด้วยคนที่ต้องเศร้าโศก เอกกนิบาตชาดก อัตถกามวรรค ๒. กโปตกชาดก ว่าด้วยคนที่ต้องฉิบหาย เอกกนิบาตชาดก อัตถกามวรรค ๓. เวฬุกชาดก ว่าด้วยคนที่นอนตาย เอกกนิบาตชาดก อัตถกามวรรค ๔. มกสชาดก ว่าด้วยมีศัตรูผู้มีปัญญาดีกว่ามีมิตรโง่เอกกนิบาตชาดก อัตถกามวรรค ๕. โรหิณีชาดก ว่าด้วยผู้อนุเคราะห์ที่โง่เขลาไม่ดี เอกกนิบาตชาดก อัตถกามวรรค ๖. อารามทูสกชาดก ว่าด้วยฉลาดในสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์ไม่มีความสุข เอกกนิบาตชาดก อัตถกามวรรค ๗. วารุณิทูสกชาดก ว่าด้วยผู้มีปัญญาทรามทำให้เสียประโยชน์เอกกนิบาตชาดก อัตถกามวรรค ๘. เวทัพพชาดก ว่าด้วยผู้ปรารถนาประโยชน์โดยไม่แยบคายย่อมเดือดร้อน เอกกนิบาตชาดก อัตถกามวรรค ๙. นักขัตตชาดก ว่าด้วยประโยชน์คือฤกษ์เอกกนิบาตชาดก อัตถกามวรรค ๑๐. ทุมเมธชาดก ว่าด้วยคนโง่ถูกบูชายัญเพราะคนอธรรม เอกกนิบาตชาดก อาสิงสวรรค ๑. มหาสีลวชาดก ว่าด้วยความสำเร็จเกิดจากความพยายาม เอกกนิบาตชาดก อาสิงสวรรค ๒. จูฬชนกชาดก ว่าด้วยเป็นคนควรพยายามร่ำไป เอกกนิบาตชาดก อาสิงสวรรค ๓. ปุณณปาติชาดก ว่าด้วยการกล่าวถ้อยคำไม่จริง เอกกนิบาตชาดก อาสิงสวรรค ๔. ผลชาดก ว่าด้วยการรู้จักผลไม้เอกกนิบาตชาดก อาสิงสวรรค ๕. ปัญจาวุธชาดก ว่าด้วยการบรรลุธรรมอันเกษม เอกกนิบาตชาดก อาสิงสวรรค ๖. กัญจนขันธชาดก ว่าด้วยการบรรลุธรรมอันเกษม เอกกนิบาตชาดก อาสิงสวรรค ๗. วานรินทชาดก ว่าด้วยธรรมของผู้ล่วงพ้นศัตรู เอกกนิบาตชาดก อาสิงสวรรค ๘. ตโยธรรมชาดก ว่าด้วยธรรมของผู้ล่วงพ้นศัตรู เอกกนิบาตชาดก อาสิงสวรรค ๙. เภริวาทชาดก ว่าด้วยการทำเกินประมาณ เอกกนิบาตชาดก อาสิงสวรรค ๑๐. สังขธมนชาดก ว่าด้วยการทำเกินประมาณ เอกกนิบาตชาดก อิตถีวรรค ๑. อาสาตมันตชาดก ว่าด้วยหญิงเลวทราม เอกกนิบาตชาดก อิตถีวรรค ๒. อัณฑภูตชาดก ว่าด้วยการวางใจภรรยา เอกกนิบาตชาดก อิตถีวรรค ๓. ตักกชาดก ว่าด้วยธรรมดาหญิง เอกกนิบาตชาดก อิตถีวรรค ๔. ทุราชานชาดก ว่าด้วยภาวะของหญิงรู้ยาก เอกกนิบาตชาดก อิตถีวรรค ๕. อนภิรติชาดก ว่าด้วยเปรียบหญิงเหมือนของ ๕ อย่าง เอกกนิบาตชาดก อิตถีวรรค ๖. มุทุลักขณชาดก ว่าด้วยความต้องการไม่มีสิ้นสุด เอกกนิบาตชาดก อิตถีวรรค ๗. อุจฉังคชาดก ว่าด้วยหญิงหาลูกหาผัวได้ง่าย เอกกนิบาตชาดก อิตถีวรรค ๘. สาเกตชาดก ว่าด้วยวางใจคนที่ชอบใจ เอกกนิบาตชาดก อิตถีวรรค ๙. วิสวันตชาดก ว่าด้วยตายเสียดีกว่าดูดพิษที่คายออกแล้ว เอกกนิบาตชาดก อิตถีวรรค ๑๐. กุททาลชาดก ว่าด้วยความชนะที่ดี เอกกนิบาตชาดก วรุณวรรค ๑. วรุณชาดก ว่าด้วยการทำไม่ถูกขั้นตอน เอกกนิบาตชาดก วรุณวรรค ๒. สีลวนาคชาดก ว่าด้วยคนอกตัญญูมองคนในแง่ร้าย เอกกนิบาตชาดก วรุณวรรค ๓. สัจจังกิรชาดก ว่าด้วยไม้ลอยน้ำดีกว่าคนอกตัญญู เอกกนิบาตชาดก วรุณวรรค ๔. รุกขธรรมชาดก ว่าด้วยต้นไม้โดดเดี่ยวย่อมแพ้ลม เอกกนิบาตชาดก วรุณวรรค ๕. มัจฉชาดก ว่าด้วยปลาขอฝน เอกกนิบาตชาดก วรุณวรรค ๖. อสังกิยชาดก ว่าด้วยเมตตากรุณาทำให้ปลอดภัย เอกกนิบาตชาดก วรุณวรรค ๗. มหาสุบินชาดก ว่าด้วยมหาสุบิน เอกกนิบาตชาดก วรุณวรรค ๘. อิลลีสชาดก ว่าด้วยคนมีรูปร่างเหมือนกัน เอกกนิบาตชาดก วรุณวรรค ๙. ขรัสสรชาดก ว่าด้วยบุตรที่มารดาละทิ้ง เอกกนิบาตชาดก วรุณวรรค ๑๐. ภีมเสนชาดก ว่าด้วยคำแรกกับคำหลังไม่สมกัน สุราปานชาดก ว่าด้วย โทษของการดื่มสุรา มิตตวินทชาดก ว่าด้วย จักรบดศีรษะ กาฬกัณณิชาดก ว่าด้วย มิตร อัตถัสสทวารชาดก ว่าด้วย คุณธรรม ๖ ประการ กิมปักกชาดก ว่าด้วย โทษของกาม สีลวีมังสนชาดก ว่าด้วย ผู้มีศีล มังคลชาดก ว่าด้วย ถือมงคลตื่นข่าว สรัมภชาดก ว่าด้วย การพูดดี-พูดชั่ว กุหกชาดก ว่าด้วย พูดดีได้เงินได้ทอง อกตัญญูชาดก ว่าด้วย คนอกตัญญู ลิตตชาดก ว่าด้วย ลูกสกาอาบยาพิษ มหาสารชาดก ว่าด้วย ต้องการคนที่เหมาะกับเหตุการณ์วิสสาสโภชนชาดก ว่าด้วย การไว้วางใจ โลมหังสชาดก ว่าด้วย การแสวงหาอย่างประเสริฐ มหาสุทัสสนชาดก สังขารทั้งหลายไม่เที่ยงหนอ มีอันเกิดขึ้นและเสื่อมไปเป็นธรรมดา.เตลปัตตชาดก ว่าด้วย การรักษาจิต นามสิทธิชาดก ว่าด้วย ชื่อไม่เป็นของสำคัญ กูฏวาณิชชาดก ว่าด้วย คนผู้เป็นบัณฑิต ปโรสหัสสชาดก ว่าด้วย คนผู้มีปัญญา อสาตรูปชาดก ว่าด้วย สิ่งที่ครอบงำคนประมาท ปโรสตชาดก ว่าด้วย คนมีปัญญาคนเดียวดีกว่าคนโง่เขลาตั้งร้อย ปัณณิกชาดก ว่าด้วย ที่พึ่งให้โทษ เวริชาดก ว่าด้วย การอยู่ร่วมกับมีเวรกัน มิตตวินทชาดก ว่าด้วย โทษผู้ลุอำนาจความปรารถนา ทุพพลกัฏฐชาดก ว่าด้วย ช้างกลัวไม้แห้ง อุทัญจนีชาดก ว่าด้วย หญิงโจร สาลิตตกชาดก ว่าด้วย คนมีศิลปะ พาหิยชาดก ว่าด้วย เป็นคนควรศึกษาศิลปะ กุณฑกปูวชาดก ว่าด้วย มีอย่างไรกินอย่างนั้น สัพพสังหารกปัญหา ว่าด้วย การพูดของหญิง ๒ ประเภท คัทรภปัญหา ว่าด้วย ลากับม้าอัสดร อมราเทวีปัญหา ว่าด้วย บอกใบ้หนทางไปบ้าน สิคาลชาดก ว่าด้วย พราหมณ์เชื่อสุนัข มิตจินติชาดก ว่าด้วย ปลาช่วยปลาให้พ้นข่าย อนุสาสิกชาดก ว่าด้วย ดีแต่สอนผู้อื่น ทุพพจชาดก ว่าด้วย ได้รับโทษเพราะทำเกินไป ติตติรชาดก ว่าด้วย ตายเพราะปาก วัฏฏกชาดก ว่าด้วย การใช้ความคิด อกาลราวิชาดก ว่าด้วย ไก่ขันไม่ถูกเวลา พันธนโมกขชาดก ว่าด้วย การหลุดพ้นจากเครื่องผูกมัด เอกกนิบาตชาดก กุสนาฬิวรรค ๑. กุสนาฬิชาดก ว่าด้วยประโยชน์ของการผูกมิตร เอกกนิบาตชาดก กุสนาฬิวรรค ๒. ทุมเมธชาดก ว่าด้วยคนโง่ได้ยศไม่เป็นประโยชน์เอกกนิบาตชาดก กุสนาฬิวรรค ๓. นังคลีสชาดก ว่าด้วยคนพาลกล่าวคำที่ไม่ควรกล่าว เอกกนิบาตชาดก กุสนาฬิวรรค ๔. อัมพชาดก ว่าด้วยบัณฑิตควรพยายามร่ำไป เอกกนิบาตชาดก กุสนาฬิวรรค ๕. กฏาหกชาดก ว่าด้วยคนขี้โอ่เอกกนิบาตชาดก กุสนาฬิวรรค ๖. อสิลักขณชาดก ว่าด้วยเหตุอย่างเดียวคนได้ผลต่างกัน เอกกนิบาตชาดก กุสนาฬิวรรค ๗. กลัณฑุกชาดก ว่าด้วยสกุลของนายกลัณฑุกะ เอกกนิบาตชาดก กุสนาฬิวรรค ๘. มูสิกชาดก ว่าด้วยผู้เอาธรรมบังหน้า เอกกนิบาตชาดก กุสนาฬิวรรค ๙. อัคคิกชาดก ว่าด้วยท่านอัคคิกะ เอกกนิบาตชาดก กุสนาฬิวรรค ๑๐. โกสิยชาดก ว่าด้วยถ้อยคำกับการกินไม่สมกัน อสัมปทานชาดก ว่าด้วย การไม่รับของทำให้เกิดการแตกร้าว ปัญจภีรุกชาดก ว่าด้วย ความสวัสดี ฆตาสนชาดก ว่าด้วย ภัยเกิดจากที่พึ่ง ฌานโสธนชาดก ว่าด้วย สุขเกิดจากสมาบัติ จันทาภชาดก ว่าด้วย ผู้เข้าถึงอาภัสสรพรหม สุวรรณหังสชาดก ว่าด้วย โลภมากลาภหาย พัพพุชาดก ว่าด้วย วิธีให้แมวตาย โคธชาดก ว่าด้วย ฤาษีหลอกกินเหี้ย อุภโตภัฏฐชาดก ว่าด้วย ผู้เสียหายหมดทุกอย่าง กากชาดก ว่าด้วย กาไม่มีมันเหลว โคธชาดก ว่าด้วย คบคนชั่วไม่มีความสุข สิคาลชาดก ว่าด้วย ทำอุบายนอนตาย วิโรจนชาดก ว่าด้วย ผู้ถูกเยาะเย้ย นังคุฏฐชาดก ว่าด้วย บูชาไฟด้วยหางวัว ราธชาดก ว่าด้วย พูดเพ้อเจ้อเพราะความเขลา กากชาดก ว่าด้วย กาวิดน้ำด้วยปาก บุปผรัตตชาดก ว่าด้วย เป็นทุกข์เพราะภรรยาไม่ได้ผ้าย้อมดอกคำ สิคาลชาดก ว่าด้วย สุนัขเข้าอยู่ในท้องช้าง เอกปัณณชาดก ว่าด้วย ต้นไม้ใบเดียว สัญชีวชาดก ว่าด้วย โทษที่ยกย่องอสัตบุรุษ ราโชวาทชาดก ว่าด้วย วิธีชนะ สิคาลชาดก ว่าด้วย การทำโดยไม่พิจารณา สูกรชาดก ว่าด้วย หมูท้าราชสีห์อุรคชาดก ว่าด้วย งูผู้มีคุณธรรมสูง ภัคคชาดก ว่าด้วย อายุ อลีนจิตตชาดก ว่าด้วย กัลยาณมิตร คุณชาดก ว่าด้วย มิตรธรรม สุหนุชาดก ว่าด้วย การเปรียบเทียบม้า ๒ ม้า โมรชาดก ว่าด้วย นกยูงเจริญพระปริตต์วินีลกชาดก ว่าด้วย การเลือกทำเลผิด อินทสมานโคตตชาดก ว่าด้วย การสมาคมกับสัตบุรุษ สันถวชาดก ว่าด้วย ความสนิทสนม สุสีมชาดก ว่าด้วย พระเจ้าสุสีมะ คิชฌชาดก ว่าด้วย สายตาแร้ง นกุลชาดก ว่าด้วย อย่าวางใจมิตร อุปสาฬหกชาดก ว่าด้วย คุณธรรมที่ไม่ตายไปจากโลก สมิทธิชาดก ว่าด้วย การไม่รู้เวลาตาย สกุณัคฆิชาดก ว่าด้วย เหยี่ยวนกเขา อรกชาดก ว่าด้วย การแผ่เมตตา กกัณฏกชาดก ว่าด้วย กกัณฏกชาดก กัลยาณธรรมชาดก ว่าด้วย ผู้มีกัลยาณธรรม ทัททรชาดก ว่าด้วย ราชสีห์กับสุนัขจิ้งจอก มักกฏชาดก ว่าด้วย ลิง ทุพภิยมักกฏชาดก ว่าด้วย การคบคนชั่ว อาทิจจุปัฏฐานชาดก ว่าด้วย ลิงไหว้พระอาทิตย์กฬายมุฏฐิชาดก ว่าด้วย โลภมาก ตินทุกชาดก ว่าด้วย อุบาย กัจฉปชาดก ว่าด้วย เต่า สตธรรมชาดก ว่าด้วย สตธรรมมาณพ ทุทททชาดก ว่าด้วย คติของคนดีคนชั่ว อสทิสชาดก ว่าด้วย อสทิสกุมาร สังคามาวจรชาดก ว่าด้วย ช้างเข้าสงคราม วาโลทกชาดก ว่าด้วย น้ำหาง คิริทัตตชาดก ว่าด้วย การเอาอย่าง อนภิรติชาดก จิตขุ่นมัว-ไม่ขุ่นมัว ทธิวาหนชาดก ว่าด้วย พระเจ้าทธิวาหนะ จตุมัฏฐชาดก ว่าด้วย ผู้เลวทราม ๔ อย่าง สีหโกตถุกชาดก ว่าด้วย ตัวเหมือนราชสีห์แต่เสียงไม่เหมือน สีหจัมมชาดก ว่าด้วย ลาปลอมเป็นราชสีห์สีลานิสังสชาดก ว่าด้วย อานิสงส์ศีล รุหกชาดก สิริกาฬกัณณิชาดก ว่าด้วย สิริกับกาฬกรรณี จุลลปทุมชาดก ว่าด้วย การลงโทษหญิงชายทำชู้กัน มณิโจรชาดก ว่าด้วย พระเจ้าอธรรมิกราช ปัพพตูปัตถรชาดก ว่าด้วย สระที่เชิงเขาลาด วลาหกัสสชาดก ว่าด้วย ความสวัสดี มิตตามิตตชาดก ว่าด้วย อาการของผู้เป็นมิตรและมิใช่มิตร ราธชาดก ว่าด้วย เรื่องจริงเก่าไม่ดีไม่ควรพูด คหปติชาดก ว่าด้วย การทวงในเวลายังไม่ถึงกำหนด สาธุสีลชาดก ว่าด้วย เลือกเอาผู้มีศีล พันธนาคารชาดก ว่าด้วย เครื่องผูก เกฬิสีลชาดก ว่าด้วย ปัญญาสำคัญกว่าร่างกาย ขันธปริตตชาดก ว่าด้วย พระปริตต์ป้องกันสัตว์ร้ายต่างๆ วีรกชาดก ว่าด้วย โทษการเอาอย่างผู้อื่น คังเคยยชาดก ว่าด้วย ผู้ชอบโอ้อวด กุรุงคมิคชาดก ว่าด้วย การร่วมมือกัน อัสสกชาดก ว่าด้วย ไม่รู้ของจริงเพราะมีสิ่งใหม่ๆ ปิดไว้สุงสุมารชาดก ว่าด้วย ผู้มีปัญญาไม่สมกับตัว กักกรชาดก ว่าด้วย ผู้ฉลาดเอาตัวรอดได้กันทคลกชาดก ว่าด้วย นกหัวขวานตายเพราะไม้แก่น โสมทัตตชาดก ว่าด้วย อาการของผู้ขอ อุจฉิฏฐภัตตชาดก ว่าด้วย นางพราหมณีหาชายชู้ภรุราชชาดก ว่าด้วย ประทุษร้ายผู้มีศีลย่อมวิบัติ ปุณณนทีชาดก ว่าด้วย การไม่ระลึกถึง กัจฉปชาดก ว่าด้วย ตายเพราะปาก มัจฉชาดก ว่าด้วย ไฟราคะร้อนกว่าไฟอย่างอื่น เสคคุชาดก ว่าด้วย การได้รับทุกข์จากผู้เป็นที่พึ่ง กูฏวาณิชชาดก ว่าด้วย หนามยอกเอาหนามบ่ง ครหิตชาดก ว่าด้วย คนโง่เขลาย่อมเห็นแก่เงิน ธัมมัทธชชาดก ว่าด้วย ผู้ถึงธรรมของสัตบุรุษ กาสาวชาดก ว่าด้วย ผู้ควรนุ่งห่มผ้ากาสาวะ จุลลนันทิยชาดก ว่าด้วย ผลของกรรมดีกรรมชั่ว ปุฏภัตตชาดก ว่าด้วย การคบ กุมภีลชาดก ว่าด้วย คุณธรรมเครื่องให้เจริญ ขันติวรรณนชาดก ว่าด้วย ต้องอดใจในคนที่หาคุณธรรมยาก โกสิยชาดก ว่าด้วย ผู้รู้กาลควรไม่ควร คูถปาณกชาดก ว่าด้วย หนอนท้าช้างสู้กามนีตชาดก ว่าด้วย ผู้ถูกโรครักครอบงำรักษายาก ปลายิชาดก ว่าด้วย ขับไล่ศัตรูแบบสายฟ้าแลบ ทุติยปลายิชาดก ว่าด้วย คนถูกความเร่าร้อนเผาจนไม่อาจสู้ข้าศึกได้อุปาหนชาดก ว่าด้วย อนารยชนย่อมใช้ศิลปะในทางผิด วีณาถูณชาดก ว่าด้วย รักคนผิด วิกัณณกชาดก ว่าด้วย คนเห็นแก่อามิสย่อมเดือดร้อน อสิตาภุชาดก ว่าด้วย โลภมากลาภหาย วัจฉนขชาดก ว่าด้วย ดาบสผู้มีเล็บงาม พกชาดก ว่าด้วย นกเจ้าเล่ห์สาเกตชาดก ว่าด้วย เหตุให้เกิดความรัก เอกปทชาดก ว่าด้วย ความเพียรทำให้เกิดประโยชน์หลายอย่าง หริตมาตชาดก ว่าด้วย ผู้มีอิสรภาพ มหาปิงคลชาดก ว่าด้วย พระเจ้าปิงคละผู้ร้ายกาจ สัพพทาฐิชาดก ว่าด้วย ผู้มีบริวารมากเป็นใหญ่ได้สุนขชาดก ว่าด้วย ผู้ฉลาดย่อมช่วยตัวเองได้คุตติลชาดก ว่าด้วย ลูกศิษย์คิดล้างครู วิคติจฉชาดก ว่าด้วย ความปรารถนาไม่มีที่สิ้นสุด มูลปริยายชาดก ว่าด้วย กาลเวลากินสัตว์พร้อมทั้งตัวเอง พาโลวาทชาดก ว่าด้วย คนมีปัญญาบริโภค ปาทัญชลิชาดก ว่าด้วย ปาทัญชลีราชกุมาร กิงสุโกปมชาดก ว่าด้วย คนไม่รู้ธรรมด้วยญาณย่อมสงสัยในธรรม สาลกชาดก ว่าด้วย สาลกวานร กปิชาดก ว่าด้วย เข้าใจว่าลิงเป็นฤาษี สังกัปปราคชาดก ว่าด้วย ลูกศรคือกิเลส ติลมุฏฐิชาดก ว่าด้วย การเฆี่ยนตีเป็นการสั่งสอน มณิกัณฐชาดก ว่าด้วย ขอสิ่งที่ไม่ควรขอ กุณฑกกุจฉิสินธวชาดก ว่าด้วย รู้ว่าเขาดีก็ต้องเลี้ยงให้สมดี สุกชาดก ว่าด้วย โทษของการไม่รู้ประมาณ ชรูทปานชาดก ว่าด้วย ขุดบ่อได้ทรัพย์กลับพินาศเพราะขุดเกิน คามณิจันทชาดก ว่าด้วย ลิงเป็นสัตว์ไม่รู้จักเหตุ มันธาตุราชชาดก ว่าด้วย กามมีความสุขน้อยมีทุกข์มาก ติรีติวัจฉชาดก ว่าด้วย ควรบูชาผู้มีพระคุณ ทูตชาดก ว่าด้วย ทุกชีวิตเป็นทูตของท้อง ปทุมชาดก ว่าด้วย ไม่ควรพูดให้เกินความจริง มุทุปาณิชาดก ว่าด้วย ความปรารถนาสมประสงค์ในกาลมีของ ๔ อย่าง จุลลปโลภนชาดก ว่าด้วย หญิงทำบุรุษให้งงงวย มหาปนาทชาดก ว่าด้วย ปราสาทของพระเจ้ามหาปนาท ขุรัปปชาดก ว่าด้วย ถึงคราวกล้าควรกล้า วาตัคคสินธวชาดก ว่าด้วย มิตรสันถวะเกิดแต่แรกพบ สุวรรณกักกฏกชาดก ว่าด้วย ปูทอง อารามทูสกชาดก ว่าด้วย เหตุที่นายอุยยานบาลจะถูกติ สุชาตาชาดก ว่าด้วย ถ้อยคำไพเราะทำให้คนรัก อุลูกชาดก ว่าด้วย หน้าตาไม่ดีไม่ควรให้เป็นใหญ่อุทปานทูสกชาดก ว่าด้วย การขี้เยี่ยวลงบ่อน้ำเป็นธรรมดาของหมาจิ้งจอก พยัคฆชาดก ว่าด้วย เรื่องของมิตร กัจฉปชาดก ว่าด้วย ลิงสัปดน โลลชาดก ว่าด้วย โทษของความโลเล รุจิรชาดก กุรุธรรมชาดก ว่าด้วย ให้ช้างแก่ท้าวกาลิงคราช โรมชาดก ว่าด้วย อาชีวกเจ้าเล่ห์มหิสชาดก ว่าด้วย ลิงกับควาย สตปัตตชาดก ว่าด้วย ความสำคัญผิด ปูฏทูสกชาดก ว่าด้วย ผู้ชอบทำลาย อัพภันตรชาดก ว่าด้วย ผลไม้ทิพย์เสยยชาดก วัฑฒกีสูกรชาดก ว่าด้วย หมูสู้เสือได้ด้วยสามัคคีกัน สิริชาดก ว่าด้วย โภคะเกิดแก่ผู้มีบุญ มณิสูกรชาดก ว่าด้วย ของดีใครทำลายไม่ได้สาลุกชาดก ว่าด้วย อุบายไม่ให้ถูกฆ่า ลาภครหิกชาดก ว่าด้วย วิธีการหลอกลวง มัจฉทานชาดก ว่าด้วย บุญที่ให้ทานแก่ปลา นานาฉันทชาดก ว่าด้วย ต่างคนต่างใจ สีลวีมังสชาดก ว่าด้วย อานิสงส์ของศีล ภัทรฆฏเภทกชาดก ว่าด้วย คนโง่เขลาเดือดร้อนภายหลัง สุปัตตชาดก ว่าด้วย นางกาแพ้ท้อง กายนิพพินทชาดก ว่าด้วย ความเบื่อหน่ายร่างกาย ชัมพุขาทกชาดก ว่าด้วย การสรรเสริญกันและกัน อันตชาดก ว่าด้วย ที่สุด ๓ ประเภท สมุททชาดก ว่าด้วย สมุทรสาคร กามวิลาปชาดก ว่าด้วย ผู้พิลาปถึงกาม อุทุมพรชาดก ว่าด้วย ผู้อ่อนน้อมชื่อว่าเป็นผู้อิ่ม โกมาริยปุตตชาดก ว่าด้วย ผู้ไกลจากภูมิฌาน พกชาดก ว่าด้วย การทำลายตบะ จุลลกาลิงคชาดก ว่าด้วย เทวดากีดกันความพยายามของคนไม่ได้มหาอัสสาโรหชาดก ว่าด้วย การทำความดีไว้ในปางก่อน เอกราชชาดก ว่าด้วย คุณธรรมคือขันติและตบะ ทัททรชาดก ว่าด้วย ไม่ควรถือตัวในที่ที่เขาไม่รู้จัก สีลวีมังสชาดก ว่าด้วย ความลับไม่มีในโลก สุชาตาชาดก ว่าด้วย ได้รับโทษเพราะประมาท ปลาสชาดก ว่าด้วย ขุมทรัพย์ที่ฝังไว้ที่โคนไม้จตุกกนิบาตชาดก กาลิงควรรค ชวสกุณชาดก ว่าด้วยผู้ไม่มีกตัญญูไม่ควรคบ ฉวชาดก ว่าด้วย การนั่งที่ไม่สมควร สัยหชาดก ว่าด้วย การแสวงหาที่ประเสริฐ ปุจิมันทชาดก ว่าด้วย ผู้รอบคอบ กัสสปมันทิยชาดก ว่าด้วย รู้ตัวว่าผิดแล้วสารภาพผิด ขันติวาทิชาดก ว่าด้วย โทษที่ทำร้ายพระสมณะ โลหกุมภิชาดก ว่าด้วย สัตว์นรกในโลหกุมภี มังสชาดก ว่าด้วย วาทศิลป์ของคนขอ สสปัณฑิตชาดก ว่าด้วย ผู้สละชีวิตเป็นทาน มตโรทนชาดก ว่าด้วย ร้องไห้ถึงคนตาย กณเวรชาดก ว่าด้วย หญิงหลายผัว ติตติรชาดก ว่าด้วย บาปเกิดจากความจงใจ สุจจชชาดก ว่าด้วย ภรรยาที่ดี กุฏิทูสกชาดก ว่าด้วย ลิงกับนกขมิ้น ทุททุภายชาดก ว่าด้วย พวกกระต่ายตื่นตูม พรหมทัตตชาดก ว่าด้วย ผู้ขอกับผู้ถูกขอ จัมมสาฏกชาดก ว่าด้วย อย่าไว้ใจสัตว์หน้าขน โคธชาดก ว่าด้วย เหี้ยกับฤาษีปลอม กักการุชาดก ว่าด้วย ผู้ควรประดับดอกฟักทิพย์กากาติชาดก ว่าด้วย นางกากี อนนุโสจิยชาดก ว่าด้วย ทุกคนจะต้องตายควรเมตตากัน กาฬพาหุชาดก ว่าด้วย ลิงหลอกเจ้า สีลวีมังสชาดก ว่าด้วย ธรรมที่นำความสุขมาให้โกกาลิกชาดก ว่าด้วย พูดในกาลที่ควรพูด รถลัฏฐิชาดก ว่าด้วย ใคร่ครวญก่อนแล้วทำ โคธชาดก ว่าด้วย เขารักก็รักมั่ง เขาชังก็ชังตอบ ราโชวาทชาดก ว่าด้วย คุณสมบัติของผู้นำ ชัมพุกชาดก ว่าด้วย โทษที่ไม่รู้ประมาณตน พรหาฉัตตชาดก ว่าด้วย เอาของน้อยแลกของมาก ปีฐชาดก ว่าด้วย ธรรมในสกุล ถุสชาดก ว่าด้วย รู้จักแกลบหรือข้าวสารในที่มืด พาเวรุชาดก ว่าด้วย พวกเดียรถีย์เสื่อมลาภสักการะ วิสัยหชาดก ว่าด้วย ความยากจนไม่เป็นเหตุให้ทำชั่ว กุณฑลิกชาดก ว่าด้วย เปรียบนารีด้วยท่าน้ำ วานรชาดก ว่าด้วย ผู้รู้เท่าถึงเหตุการณ์เอาตัวรอดได้กุนตินีชาดก ว่าด้วย การเชื่อมมิตรภาพ อัมพชาดก ว่าด้วย หญิงขโมยมะม่วง คชกุมภชาดก ว่าด้วย ช้าๆ จะได้พร้าสองเล่มงาม เกสวชาดก ว่าด้วย ความคุ้นเคยเป็นรสอันยอดเยี่ยม อยกูฏชาดก ว่าด้วย ยักษ์ถือกระบองเหล็กใหญ่อรัญญชาดก ว่าด้วย การเลือกคบคน สันธิเภทชาดก ว่าด้วย โทษที่เชื่อถือคำส่อเสียด เทวตาปัญหาชาดก ว่าด้วย ปัญหาของเทวดา มณิกุณฑลชาดก ว่าด้วย ผู้ไม่หวั่นไหวในโลกธรรม สุชาตชาดก ว่าด้วย คำคมของคนฉลาด เวนสาขชาดก ว่าด้วย ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว อุรคชาดก ว่าด้วย เปรียบคนตายเหมือนงูลอกคราบ ธังกชาดก ว่าด้วย การร้องไห้ไม่มีประโยชน์การันทิยชาดก ว่าด้วย การทำที่เหลือวิสัย ลฏุกิกชาดก ว่าด้วย คติของคนมีเวร จุลลธรรมปาลชาดก ว่าด้วย ความรักของแม่ที่มีต่อลูก สุวรรณมิคชาดก ว่าด้วย เนื้อติดบ่วงนายพราน สุสันธีชาดก ว่าด้วย นางผิวหอม วรรณาโรหชาดก ว่าด้วย ผู้มีใจคอหนักแน่น สีลวีมังสชาดก ว่าด้วย ผู้ประพฤติธรรมย่อมเป็นผู้เสมอกัน หิริชาดก ว่าด้วย การกระทำที่ส่อให้รู้ว่ามิตรหรือมิใช่มิตร ขัชโชปนกชาดก ว่าด้วย เห็นหิ่งห้อยว่าเป็นไฟ อหิตุณฑิกชาดก ว่าด้วย ลิงกับหมองู คุมพิยชาดก ว่าด้วย เปรียบวัตถุกามเหมือนยาพิษ สาลิยชาดก ว่าด้วย ให้ทุกข์แก่ท่านทุกข์นั้นถึงตัว ตจสารชาดก ว่าด้วย คนฉลาดย่อมไม่แสดงอาการให้ศัตรูเห็น มิตตวินทุกชาดก ว่าด้วย จักรกรดพัดบนหัว ปลาสชาดก ว่าด้วย เหตุที่จะต้องหนีจากไป ทีฆีติโกสลชาดก ว่าด้วย เวรย่อมไม่ระงับด้วยเวร มิคโปตกชาดก ว่าด้วย คำพูดที่ทำให้หายเศร้าโศก มูสิกชาดก ว่าด้วย ควรเรียนทุกอย่างแต่ไม่ควรใช้ทุกอย่าง จุลลธนุคคหชาดก ว่าด้วย จุลลธนุคคหบัณฑิต กโปตกชาดก ว่าด้วย โภคะของมนุษย์อาวาริยชาดก ว่าด้วย การกระทำที่ไม่เจริญด้วยโภคะ เสตเกตุชาดก ว่าด้วย คนที่ได้ชื่อว่าเป็นทิศ ทรีมุขชาดกที่ ๓ ว่าด้วย โทษของกาม เนรุชาดก ว่าด้วย อานุภาพของเนรุบรรพต อาสังกชาดก ว่าด้วย ความหวัง มิคาโลปชาดก ว่าด้วย โทษของคนหัวดื้อ สิริกาฬกัณณิชาดก ว่าด้วย สิริกับกาฬกรรณี กุกกุฏชาดก ว่าด้วย ผลของการไม่เชื่อง่าย ธัมมัทธชชาดก ว่าด้วย พูดอย่างหนึ่งทำอย่างหนึ่ง นันทิยมิคราชชาดก ว่าด้วย พระยาเนื้อนันทิยะ ขุรปุตตชาดก ว่าด้วย ทำตนให้ไร้ประโยชน์สูจิชาดก ว่าด้วย เข็ม ตุณฑิลชาดก ว่าด้วย ธรรมเหมือนน้ำ บาปธรรมเหมือนเหงื่อไคล สุวรรณกักกฏกชาดก ว่าด้วย ปูตัวฉลาด มัยหสกุณชาดก ว่าด้วย การใช้ทรัพย์ให้เป็นประโยชน์ปัพพชิตวิเหฐกชาดก ว่าด้วย กราบไหว้ผู้ควรกราบไหว้อุปสิงฆปุปผกชาดก ว่าด้วย คนดีไม่ควรทำชั่วแม้นิดหน่อย วิฆาสาทชาดก ว่าด้วย การกินของที่เป็นเดน วัฏฏกชาดก ว่าด้วย การทำให้เกิดความสุข มณิชาดก ว่าด้วย แก้วมณี กุกกุชาดก ว่าด้วย ปฏิปทาของพระราชาผู้เป็นบัณฑิต มโนชชาดก ว่าด้วย คบคนชั่วไม่ได้ความสุขยั่งยืน สุตนชาดก ว่าด้วย เสียเพื่อได้มาตุโปสกคิชฌชาดก ว่าด้วย เมื่อถึงคราวพินาศความคิดย่อมวิบัติ ทัพพปุปผกชาดก ว่าด้วย โทษของการโต้เถียงกัน ทสัณณกชาดกที่ ๖ ว่าด้วย ให้แล้วไม่เดือดร้อนภายหลังทำได้ยาก เสนกชาดก ว่าด้วย ผู้มีปัญญาช่วยคนอื่นได้อัฏฐิเสนชาดก ว่าด้วย การขอ กปิชาดก ว่าด้วย คุณธรรมของผู้บริหารคณะ พกพรหมชาดก ว่าด้วย ศีลและพรตของพกพรหม คันธารชาดก มหากปิชาดก ว่าด้วย คุณธรรมของหัวหน้า กุมภการชาดก ว่าด้วย เหตุให้ประพฤติภิกขาจาริยวัตร ทัฬหธรรมชาดก ว่าด้วย ความกตัญญู โสมทัตตชาดก ว่าด้วย ความเศร้าโศกถึงผู้เป็นที่รัก สุสีมชาดก ว่าด้วย พระเจ้าสุสีมะออกผนวช โกฏสิมพลิชาดก ว่าด้วย การระวังภัยที่ยังไม่มาถึง ธูมการีชาดก ว่าด้วย เศร้าโศกเพราะได้ใหม่ลืมเก่า ชาครชาดก ว่าด้วย ผู้หลับและตื่น กุมมาสปิณฑชาดก ว่าด้วย อานิสงส์ถวายขนมกุมมาส ปรันตปชาดก ว่าด้วย ลางบอกความชั่วและภัยที่จะมาถึง กัจจานิชาดก ว่าด้วย ในกาลไหนๆ ธรรมย่อมไม่ตาย อัฏฐสัททชาดก ว่าด้วย นิพพาน สุลสาชาดก ว่าด้วย ผู้รอบรู้เหตุผลย่อมรอดพ้นศัตรู สุมังคลชาดก ว่าด้วย คุณธรรมของกษัตริย์คังคมาลชาดก ว่าด้วย กามทั้งหลายเกิดจากความดำริ เจติยราชชาดก ว่าด้วย เชฏฐาปจายนธรรม อินทริยชาดก ว่าด้วย ดี ๔ ชั้น อาทิตตชาดก ว่าด้วย การให้ทานกับการรบ อัฏฐานชาดก ว่าด้วย สิ่งที่เป็นไปไม่ได้ทีปิชาดก ว่าด้วย คนร้ายไม่ต้องการเหตุผล คิชฌชาดก ว่าด้วย ผู้ไม่ทำตามคำสอนย่อมพินาศ โกสัมพิยชาดก ว่าด้วย อยู่คนเดียวดีกว่าร่วมกับคนพาล มหาสุวราชชาดก ว่าด้วย สหายย่อมไม่ละทิ้งสหาย จุลลสุวกราชชาดก ว่าด้วย ผู้รักษาไมตรี หริตจชาดก ว่าด้วย กิเลสที่มีกำลังกล้า ปทกุศลมาณวชาดก ว่าด้วย ภัยที่เกิดแต่ที่พึ่งอาศัย โลมสกัสสปชาดก ว่าด้วย ตบะเป็นคุณธรรมอันประเสริฐ จักกวากชาดก ว่าด้วย ความเป็นอยู่ของนกจักรพราก หลิททราคชาดก ว่าด้วย ลักษณะของผู้ที่จะคบ สมุคคชาดก ว่าด้วย เปรียบหญิงมีอาการคล้ายก้นเหว ปูติมังสชาดก ว่าด้วย โทษของการมองในเวลาที่ไม่ควรมอง ทัททรชาดก ว่าด้วย คนอกตัญญู ไม่รู้จักบุญคุณคนอื่น จตุทวารชาดก ว่าด้วย จักรกรดพัดบนศีรษะ กัณหชาดก ว่าด้วย ขอพร จตุโปสถชาดก ว่าด้วย สมณะ สังขชาดก ว่าด้วย อานิสงส์ถวายรองเท้า จุลลโพธิชาดก ว่าด้วย ความโกรธ มัณฑัพยชาดก ว่าด้วย ความรักที่มีต่อบุตร นิโครธชาดก ว่าด้วย การคบคนดี ตักกลชาดก ว่าด้วย การเลี้ยงดูบิดามารดา มหาธรรมปาลชาดก ว่าด้วย เหตุที่ไม่ตายในวัยหนุ่ม กุกกุฏชาดก ว่าด้วย พ้นศัตรูเพราะรู้เท่าทัน มัฏฐกุณฑลิชาดก ว่าด้วย คนร้องไห้ถึงคนตายเป็นคนโง่เขลา พิลารโกสิยชาดก ว่าด้วย ให้ทานไม่ได้เพราะเหตุ ๒ อย่าง จักกวากชาดก ว่าด้วย นกจักรพราก ภูริปัญหาชาดก ว่าด้วย คนไม่ดี ๔ จำพวก มหามังคลชาดก ว่าด้วย มงคล ฆตปัณฑิตชาดก ว่าด้วย ความดับความโศก มาตุโปสกชาดก ว่าด้วย พญาช้างผู้เลี้ยงมารดา ชุณหชาดก ว่าด้วย การคบบัณฑิตและคบคนพาล ธรรมเทวปุตตชาดก ว่าด้วย เรื่องธรรมชนะอธรรม อุทยชาดก ว่าด้วย บารมี ๑๐ ทัศ ปานียชาดก ว่าด้วย การทำบาปแล้วรังเกียจบาปที่ทำ ยุธัญชยชาดก ว่าด้วย การผนวชของเจ้าชายยุธัญชัยและยุธิฏฐิละ ทสรถชาดก ว่าด้วย ผู้มีปัญญาย่อมไม่เศร้าโศกถึงสิ่งที่เสียไปแล้ว สังวรชาดก ว่าด้วย พระราชาผู้มีศีลาจารวัตรที่ดีงาม สุปปารกชาดก ว่าด้วย ทะเล ๖ ประการ จุลลกุณาลชาดก ว่าด้วย สิ่ง ๕ อย่างรู้ได้ยาก ภัททสาลชาดก ว่าด้วย การบำเพ็ญประโยชน์แก่ญาติ สมุททวาณิชชาดก ว่าด้วย พ่อค้าทางสมุทร กามชาดก ว่าด้วย กามและโทษของกาม ชนสันธชาดก ว่าด้วย เหตุที่ทำจิตให้เดือดร้อน มหากัณหชาดก ว่าด้วย คราวที่สุนัขดำกินคน โกสิยชาดก ว่าด้วย โกสิยเศรษฐีขี้ตระหนี่เมณฑกปัญหาชาดก ว่าด้วย เมณฑกปัญหา มหาปทุมชาดก ว่าด้วย มหาปทุมกุมาร มิตตามิตตชาดก ว่าด้วย อาการ ๑๖ ของผู้เป็นมิตรและมิใช่มิตร อัมพชาดก ว่าด้วย มนต์เสื่อมเพราะลบหลู่ครูอาจารย์ผันทนชาดก ว่าด้วย การผูกเวรของหมีและไม้ตะคร้อ ชวนหังสชาดก ว่าด้วย รักกันอยู่ไกลก็เหมือนอยู่ใกล้จุลลนารทกัสสปชาดก ว่าด้วย พิษเหวเปือกตมและอสรพิษ ทูตชาดก ว่าด้วย การบอกความทุกข์แก่ผู้ที่ควรบอก กาลิงคโพธิชาดก ว่าด้วย การพยากรณ์ที่อันเป็นชัยภูมิ อกิตติชาดก ว่าด้วย อกิตติดาบสขอพรท้าวสักกะ ตักการิยชาดก ว่าด้วย การพูดดีเป็นศรีแก่ตัว รุรุมิคชาดก ว่าด้วย น้ำใจของพญาเนื้อรุรุ สรภชาดก ว่าด้วย ละมั่งทำคุณแก่พระราชา สาลิเกทารชาดก ว่าด้วย นกแขกเต้าเลี้ยงพ่อแม่จันทกินนรชาดก ว่าด้วย นางจันทกินนรี มหาอุกกุสชาดก ว่าด้วย สัตว์ ๔ สหาย อุททาลกชาดก ว่าด้วย จรณธรรม ภิสชาดก ว่าด้วย ผู้ลักเอาเหง้ามัน สุรุจิชาดก ว่าด้วย พระเจ้าสุรุจิ ปัญจุโปสถิกชาดก ว่าด้วย นกพิราบ มหาโมรชาดก ว่าด้วย พญานกยูงพ้นจากบ่วง ตัจฉกสูกรชาดก ว่าด้วย หมูพร้อมใจกันสู้เสือ มหาวาณิชชาดก ว่าด้วย โลภมากจนตัวตาย สาธินราชชาดก ว่าด้วย พระเจ้าวิเทหราชประพาสดาวดึงส์ทสพราหมณชาดก ว่าด้วย ชาติพราหมณ์ ๑๐ ชาติ ภิกขาปรัมปรชาดก ว่าด้วย การให้ทานในท่านใด มีผลมาก มาตังคชาดก ว่าด้วย อานุภาพของมาตังคฤาษี จิตตสัมภูตชาดก ว่าด้วย ผลของกรรม สีวิราชชาดก ว่าด้วย การให้ดวงตาเป็นทาน ศิริมันทชาดก ว่าด้วย ปัญญาประเสริฐ โรหนมิคชาดก ว่าด้วย ความรักในสายเลือด หังสชาดก ว่าด้วย หงส์สุมุขะผู้ภักดี สัตติคุมพชาดก ว่าด้วย พี่น้องก็ยังต่างใจกัน ภัลลาติยชาดก ว่าด้วย อายุของกินนร โสมนัสสชาดก ว่าด้วย การใคร่ครวญก่อนแล้วทำ จัมเปยยชาดก ว่าด้วย บำเพ็ญตบะเพื่อต้องการเกิดเป็นมนุษย์มหาปโลภนชาดก ว่าด้วย หญิงเป็นมลทินของพรหมจรรย์ปัญจปัณฑิตชาดก ว่าด้วย ความลับไม่ควรเปิดเผย หัตถิปาลชาดก ว่าด้วย กาลเวลาไม่คอยใคร อโยฆรชาดก ว่าด้วย อำนาจของมัจจุราช กิงฉันทชาดก ว่าด้วย โทษที่ฉกฉวยเอาประโยชน์ของคนอื่น กุมภชาดก ว่าด้วย โทษของสุรา ชัยทิศชาดก ว่าด้วย โปริสาทกับพระเจ้าชัยทิศ ฉัททันตชาดก ว่าด้วย พญาช้างฉัททันต์สัมภวชาดก ว่าด้วย คนผู้รุ่งโรจน์ได้เพราะปัญญา มหากปีชาดก ว่าด้วย ผลบาปของผู้ทำร้ายผู้มีคุณ ทกรักขสชาดก ว่าด้วย ผีเสื้อน้ำ ปัณฑรกชาดก ว่าด้วย ไม่ควรบอกความลับแก่คนอื่น สัมพุลาชาดก ว่าด้วย ความซื่อสัตย์ของนางสัมพุลา ภัณฑุติณฑุกชาดก ว่าด้วย พระราชาทรงออกสดับฟังข่าวชาวเมือง เตสกุณชาดก ว่าด้วย นกตอบปัญหาพระราชา สรภังคชาดก ว่าด้วย สรภังคดาบสเฉลยปัญหา อลัมพุสาชาดก ว่าด้วย อิสิสิงคดาบสถูกทำลายตบะ สังขปาลชาดก ว่าด้วย สังขปาลนาคราชบำเพ็ญตบะ จุลลสุตโสมชาดก ว่าด้วย พระเจ้าจุลลสุตโสมออกบวช

ขัชโชปนกชาดก ว่าด้วย เห็นหิ่งห้อยว่าเป็นไฟ

อรรถกถาแปลไทย

Text only · no interpretation2 lines1 editions

อรรถกถาแปลไทย · ได้รับอนุญาตจากเจ้าของสิทธิ์ — บันทึกจากคำยืนยันของผู้ดำเนินการ ยังไม่มีเอกสารประกอบ

Front matter of the printed edition

ปัญหาว่าด้วยหิ่งห้อยนี้ มีคำเริ่มต้นว่า โกนุ สนฺตมฺหิ ปชฺโชเต ดังนี้.

จักมีแจ้งโดยพิสดาร ใน มหาอุมังคชาดก แล. จบ อรรถกถาขัชโชปนกชาดกที่ ๔