๘. วัชชิตเถรคาถา
Text only · no interpretationข้อ ๓๐๕พระสุตตันตปิฎก เล่ม ๑๘ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา1 items2 editions
Pali and translation
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๖ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๘ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา ๘. วัชชิตเถรคาถา สุภาษิตเกี่ยวกับการรู้อริยสัจ
๓๐๕
เมื่อเรายังเป็นปุถุชนมืดมนอยู่ ไม่เห็นอริยสัจ จึงได้ท่องเที่ยววนเวียน ไปมาอยู่ในคติทั้งหลาย ตลอดกาลนาน บัดนี้ เราเป็นผู้ไม่ประมาทแล้ว กำจัดสงสารได้แล้ว คติทั้งปวงเราก็ตัดขาดแล้ว บัดนี้ ภพใหม่มิได้มี.
|๓๐๕.๒๑๕| ๘ สํสรํ ทีฆมทฺธานํ คตีสุ ปริวตฺติสํ อปสฺสํ อริยสจฺจานิ อนฺธภูโต ปุถุชฺชโน ฯ |๓๐๕.๒๑๖| ตสฺส เม อปฺปมตฺตสฺส สํสารา วินฬีกตา สพฺพา คตี สมุจฺฉินฺนา นตฺถิทานิ ปุนพฺภโวติ ฯ วชฺชิโต เถโร ฯ