๘. วัชชิตเถรคาถา
อ่านตัวบท · ไม่ตีความข้อ ๓๐๕พระสุตตันตปิฎก เล่ม ๑๘ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา๑ ข้อ๒ ฉบับ
บาลีและคำแปล
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๖ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๘ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา ๘. วัชชิตเถรคาถา สุภาษิตเกี่ยวกับการรู้อริยสัจ
๓๐๕
เมื่อเรายังเป็นปุถุชนมืดมนอยู่ ไม่เห็นอริยสัจ จึงได้ท่องเที่ยววนเวียน ไปมาอยู่ในคติทั้งหลาย ตลอดกาลนาน บัดนี้ เราเป็นผู้ไม่ประมาทแล้ว กำจัดสงสารได้แล้ว คติทั้งปวงเราก็ตัดขาดแล้ว บัดนี้ ภพใหม่มิได้มี.
|๓๐๕.๒๑๕| ๘ สํสรํ ทีฆมทฺธานํ คตีสุ ปริวตฺติสํ อปสฺสํ อริยสจฺจานิ อนฺธภูโต ปุถุชฺชโน ฯ |๓๐๕.๒๑๖| ตสฺส เม อปฺปมตฺตสฺส สํสารา วินฬีกตา สพฺพา คตี สมุจฺฉินฺนา นตฺถิทานิ ปุนพฺภโวติ ฯ วชฺชิโต เถโร ฯ