ARNONScripture/scripture

This collection answers by quoting only — editions are set side by side, never summarised, interpreted, or scored for reliability

Scripture · พระสุตตันตปิฎก ·

เล่ม ๓๑ · ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค

Other items in this volume

มาติกา สุตมยญาณกถา อภิญเญยยนิทเทส สัจนิทเทส ทุติยภาณวาร ตติยภาณวาร - ปริญเญยยนิทเทส ตติยภาณวาร - ปหาตัพพนิทเทส จตุตถภาณวาร - ภาเวตัพพนิทเทส สัจฉิกาตัพพนิทเทส ลักขณัตติกนิทเทส ทุกขสัจนิทเทส สมุทยสัจนิทเทส นิโรธสัจนิทเทส มัคคสัจนิทเทส สีลมยญาณนิทเทส สมาธิภาวนามยญาณนิทเทส ธรรมฐิติญาณนิทเทส สัมมสนญาณนิทเทส อุทยัพพยญาณนิทเทส ภังคานุปัสสนาญาณนิทเทส อาทีนวญาณนิทเทส สังขารุเปกขาญาณนิทเทส โคตรภูญาณนิทเทส มรรคญาณนิทเทส ผลญาณนิทเทส วิมุตติญาณนิทเทส ปัจจเวกขณญาณนิทเทส วัตถุนานัตตญาณนิทเทส โคจรนานัตตญาณนิทเทส จริยานานัตตญาณนิทเทส ภูมินานัตตญาณนิทเทส ธรรมนานัตตญาณนิทเทส ญาณปัญจกนิทเทส ปฏิสัมภิทาญาณนิทเทส ญาณัตตยานิทเทส อานันตริกสมาธิญาณนิทเทส อรณวิหารญาณนิทเทส นิโรธสมาปัตติญาณนิทเทส ปรินิพพานญาณนิทเทส สมสีสัฏฐญาณนิทเทส สัลเลขัฏฐญาณนิทเทส วีริยารัมภญาณนิทเทส อัตถสันทัสนญาณนิทเทส ทัสนวิสุทธิญาณนิทเทส ขันติญาณปริโยคาหณญาณนิทเทส ปเทสวิหารญาณนิทเทส วิวัฏฏญาณฉักกนิทเทส อิทธิวิธญาณนิทเทส โสตธาตุวิสุทธิญาณนิทเทส เจโตปริยญาณนิทเทส บุพเพนิวาสานุสติญาณนิทเทส ทิพจักขุญาณนิทเทส อาสวักขยญาณนิทเทส สัจญาณจตุกทวยนิทเทส สุทธิกปฏิสัมภิทาญาณนิทเทส อินทริยปโรปริยัตตญาณนิทเทส อาสยานุสยญาณนิทเทส ยมกปาฏิหาริยญาณนิทเทส มหากรุณาสมาปัตติญาณนิทเทส สัพพัญญุตญาณนิทเทส ๒. ทิฐิกถา ๓. อานาปาณกถา ๔. อินทรียกถา ๕. วิโมกขกถา ๖. คติกถา ๗. กรรมกถา ๘. วิปัลลาสกถา ๙. มรรคกถา ๑๐. มัณฑเปยยกถา ๑. ยุคนัทธกถา ๒. สัจจกถา ๓. โพชฌงคกถา ๔. เมตตากถา ๕. วิราคกถา ๖. ปฏิสัมภิทากถา ๗. ธรรมจักรกถา ๘. โลกุตรกถา ๙. พลกถา ๑๐. สุญกถา ๑. มหาปัญญากถา ๒. อิทธิกถา ๓. อภิสมยกถา ๔. วิเวกกถา ๕. จริยากถา ๖. ปาฏิหาริยกถา ๗. สมสีสกถา ๘. สติปัฏฐานกถา ๙. วิปัสสนากถา ๑๐. มาติกากถา

Scripture · พระสุตตันตปิฎก

สุตมยญาณกถา

ข้อ ๑พระสุตตันตปิฎก เล่ม ๒๓ ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค1 items2 editions

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · Public domain (term expired) — operator determination

Front matter of the printed edition

พระไตรปิฎก เล่มที่ ๓๑ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๒๓ ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค มหาวรรค ญาณกถา

ปัญญาในการทรงจำธรรมที่ได้ฟังมาแล้ว เป็นสุตมยญาณอย่างไร ปัญญาอันเป็นเครื่องทรงจำธรรมที่ได้ฟังมาแล้ว คือ เครื่องรู้ชัดธรรมที่ได้ สดับมาแล้วนั้นว่า ธรรมเหล่านี้ควรรู้ยิ่ง ธรรมเหล่านี้ควรกำหนดรู้ ธรรมเหล่านี้ ควรละ ธรรมเหล่านี้ควรให้เจริญ ธรรมเหล่านี้ควรทำให้แจ้ง ธรรมเหล่านี้เป็นไป ในส่วนแห่งความเสื่อม ธรรมเหล่านี้เป็นไปในส่วนแห่งความตั้งอยู่ ธรรมเหล่านี้ เป็นไปในส่วนแห่งความวิเศษ ธรรมเหล่านี้เป็นไปในส่วนแห่งการชำแรกกิเลส สังขารทั้งปวงไม่เที่ยง สังขารทั้งปวงเป็นทุกข์ ธรรมทั้งปวงเป็นอนัตตา นี้ทุกขอริยสัจ นี้ทุกขสมุทัยอริยสัจ นี้ทุกขนิโรธอริยสัจ นี้ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทาอริยสัจ เป็นสุตมยญาณ [แต่ละอย่าง] ฯ