๑๐. เอกัญชลิยเถราปทาน

ครั้งนั้น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าเรวตะ ประทับอยู่ใกล้ฝั่งแม่น้ำ ข้าพเจ้าได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้ปราศจากธุลีคือกิเลส มีพระรัศมีรุ่งเรืองดุจดวงจันทร์

มีพระรัศมีเรืองรองดุจถ่านไม้ตะเคียน ที่กระทบที่ปากเบ้า รุ่งโรจน์ดุจดาวประกายพรึก ข้าพเจ้าได้ประคองอัญชลีไหว้ครั้งหนึ่ง

ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ประคองอัญชลีไว้ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๕๓๑} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๓๕. เอกปทุมวรรค] รวมอปทานที่มีในวรรค จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการประคองอัญชลี

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระเอกัญชลิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ เอกัญชลิยเถราปทานที่ ๑๐ จบ เอกปทุมวรรคที่ ๓๕ จบบริบูรณ์ รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. เอกปทุมิยเถราปทาน ๒. ตีณุปปลมาลิยเถราปทาน ๓. ธชทายกเถราปทาน ๔. ตีณิกิงกณิปูชกเถราปทาน ๕. นฬาคาริกเถราปทาน ๖. จัมปกปุปผิยเถราปทาน ๗. ปทุมปูชกเถราปทาน ๘. ติณมุฏฐิทายกเถราปทาน ๙. ตินทุกผลทายกเถราปทาน ๑๐. เอกัญชลิยเถราปทาน บัณฑิตทั้งหลายคำนวณคาถาไว้ ๖๖ คาถา {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๕๓๒}