๑. สัททสัญญิกเถราปทาน

เมื่อก่อน ข้าพเจ้าเป็นนายพรานเนื้อ(เที่ยว)อยู่ในป่าดงทึบ ได้เห็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้ามีหมู่เทวดาแวดล้อมในป่านั้น

ซึ่งกำลังทรงประกาศสัจจะ ๔ ช่วยเหลือมหาชน ข้าพเจ้าได้ฟังพระดำรัส ที่ไพเราะเปรียบด้วยเสียงนกการเวก

ข้าพเจ้าทำจิตให้เลื่อมใสในพระสุรเสียง ของมหามุนีพระนามว่าสิขี ผู้มีพระสุรเสียงดังพรหม เป็นเผ่าพันธุ์ของโลก ได้บรรลุความสิ้นอาสวะแล้ว

ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ทำกรรมไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งความเลื่อมใส

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระสัททสัญญิกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ สัททสัญญิกเถราปทานที่ ๑ จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๕๓๓}