๒. เมขลทายิกาเถริยาปทาน

๑๔๒|๑๔๒.๒๐| สิทฺธตฺถสฺส ภควโต ถูปการมกาสหํ เมขลิกา มยา ทินฺนา นวกมฺมสฺส สตฺถุโน ฯ |๑๔๒.๒๑| นิฏฺฐิเต จ มหาถูเป เมขลํ ปุนทาสหํ โลกนาถสฺส มุนิโน ปสนฺนา เสหิ ปาณิภิ ฯ |๑๔๒.๒๒| จตุนวุเต อิโต กปฺเป เมขลํ อททึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ถูปการสฺสิทํ ผลํ ฯ |๑๔๒.๒๓| กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ภวา สพฺเพ สมูหตา นาคีว พนฺธนํ เฉตฺวา วิหรามิ อนาสวา ฯ |๑๔๒.๒๔| สฺวาคตํ วต เม อาสิ พุทฺธเสฏฺฐสฺส สนฺติเก ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ |๑๔๒.๒๕| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ เมขลทายิกา ภิกฺขุนี อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ เมขลทายิกาเถริยา อปทานํ สมตฺตํ ฯ