Scripture · พระอภิธรรมปิฎก · เล่ม ๔๕ · ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖
This collection answers by quoting only — editions are set side by side, never summarised, interpreted, or scored for reliability
Scripture · พระอภิธรรมปิฎก · เล่ม ๔๕ · ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · Public domain (term expired) — operator determination
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๔๕ พระอภิธรรมปิฎก เล่มที่ ๑๒ ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ อาจยคามิตติกนอาจยคามิตติกะ
๗๙ธรรมที่ไม่ใช่อาจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอาจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะ เหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อปจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอาจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่เนวาจยคามินาปจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอาจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อปจยคามิธรรม และธรรมที่ไม่ใช่เนวาจยคามินาปจยคามิธรรม อาศัยธรรม ที่เป็นอาจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อาจยคามิธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อปจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็น อาจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๕ นัย
๘๐ธรรมที่ไม่ใช่อปจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะ เหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อาจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่เนวาจยคามินาปจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อาจยคามิธรรม และธรรมที่ไม่ใช่เนวาจยคามินาปจยคามิธรรม อาศัยธรรม ที่เป็นอปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อาจยคามิธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อปจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็น อปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๕ นัย
๘๑ธรรมที่ไม่ใช่อาจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเนวาจยคามินาปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อปจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเนวาจยคามินาปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อาจยคามิธรรม และธรรมที่ไม่ใช่เนวาจยคามินาปจยคามิธรรม อาศัยธรรม ที่เป็นเนวาจยคามินาปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย
๘๒
๘๓ธรรมที่ไม่ใช่อาจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอปจยคามิธรรม และธรรมที่เป็น เนวาจยคามินาปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อปจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอปจยคามิธรรม และธรรมที่เป็น เนวาจยคามินาปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อาจยคามิธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อปจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็น อปจยคามิธรรม และธรรมที่เป็นเนวาจยคามินาปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย
๘๔ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๑๙ พึงให้พิสดารทุกวาร เสกขัตติกนเสกขัตติกะ
๘๕ธรรมที่ไม่ใช่เสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่เนวเสกขานาเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะ เหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อเสกธรรม และธรรมที่ไม่ใช่เนวเสกขานาเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็น เสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่เสกขธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๕ นัย
๘๖ธรรมที่ไม่ใช่อเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะ เหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่เสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่เนวเสกขานาเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะ เหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่เสกขธรรม และธรรมที่ไม่ใช่เนวเสกขานาเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็น อเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่เสกขธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๕ นัย
๘๗ธรรมที่ไม่ใช่เสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเนวเสกขานาเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเนวเสกขานาเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะ เหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่เสกขธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเนวเสกขานา- *เสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย
๘๘ธรรมที่ไม่ใช่เสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเสกขธรรม และธรรมที่เป็น เนวเสกขานาเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเสกขธรรม และธรรมที่เป็นเนวเสกขานา- *เสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่เสกขธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอเสกขธรรม และธรรมที่เป็นเนวเสกขานาเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย
๘๙ธรรมที่ไม่ใช่เสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอเสกขธรรม และธรรมที่เป็น เนวเสกขานาเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอเสกขธรรม และธรรมที่เป็นเนวเสกขานา- *เสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่เสกขธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอเสกขธรรม และธรรมที่เป็นเนวเสกขานาเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย
๙๐ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๑๙ พึงให้พิสดารทุกวาร