พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522

สารบัญของฉบับนี้

ปรารภ

พระราชบัญญัติ ควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ วันที่ ๘พฤษภาคมพ.ศ.๒๕๒๒ เป็นปีที่ ๓๔ในรัชกาลปัจจุบัน พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรด เกล้า ฯให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงกฎหมายว่าด้วยการควบคุมการก่อสร้างอาคารและ กฎหมายว่าด้วยการควบคุมการก่อสร้างในเขตเพลิงไหม้ และรวมเป็นกฎหมายฉบับเดียวกัน จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้ ฯให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและ ยินยอมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ทำหน้าที่รัฐสภา ดังต่อไปนี้

1. หมวด ๕ การอุทธรณ์4 มาตรา
2. มาตรา ๕๐

   ให้มีคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ (๑) ในเขตกรุงเทพมหานครหรือในเขตองค์การบริหารส่วนจังหวัด ประกอบด้วยปลัดกระทรวงมหาดไทยเป็นประธานกรรมการอธิบดีกรมโยธาธิการและผังเมือง* ผู้แทนสำนักงานอัยการสูงสุด ผู้แทนสำนักา ผู้แทนคณะกรรมการ ควบคุมการประกอบวิชาชีพวิศวกรรม และผู้แทนคณะกรรมการควบคุมการประกอบวิชาชีพ สถาปัตยกรรม เป็กรรมการ และกรรมการอื่ อี ไม่เกินหกคนซึ่งรัฐมนตรีแต่ ตั้ จาก ผู้ทรงคุณวุฒิ ในจำนวนนี้ให้มีผู้ทรงคุณวุฒิจากภาคเอกชนไม่น้อยกว่าสองคน และให้หัวหน้า สำนักงานคณะกรรมการควบคุมอาคารเป็นกรรมการและเลขานุการ กรรมการซึ่งรัฐมนตรีแต่งตั้งตามวรรคหนึ่ง (๑)ต้องไม่เป็นผู้ซึ่งปฏิบัติหน้าที่ ราชการของกรุงเทพมหานครหรือองค์การบริหารส่วนจังหวัดหรือสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร หรือสภาจังหวัด (๒) ในเขตเทศบาล เขตเมืองพัทยา หรือเขตราชการส่วนท้องถิ่นอื่น ประกอบด้วย ผู้ว่าราชการจังหวัดเป็ประธานกรรมการ อัยการจังหวัดซึ่ เป็หัวหน้าที่ทำการ มาตรา ๔๙ทวิ เพิ่มโดยพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕และ ต่อมาแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๓ มาตรา ๕๐แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕ อัยการจังหวัด และบุคคลอื่นอีกไม่เกิ หกคนซึ่งปลัดกระทรวงมหาดไทยเป็นผู้แต่งตั้ง ในจำนวนนี้ ให้แต่งตั้งจากภาคเอกชนไม่น้อยกว่าสองคนเป็นกรรมการ และให้โยธาธิการและผังเมืองจังหวัด* เป็นกรรมการและเลขานุ กรรมการและเลขานุการตามวรรคหนึ่ง(๒)ต้องไม่เป็นผู้ซึ่งปฏิบัติหน้าที่ราชการ ของราชการส่วนท้องถิ่นหรือสมาชิกสภาท้องถิ่น ให้นำมาตรา ๑๕มาตรา ๑๖และมาตรา ๑๗มาใช้บังคับแก่ ณะกรรมการ พิจารณาอุทธรณ์โดยอนุโลม

3. มาตรา ๕๑

   ให้คณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์มีอำนาจหน้าที่ดังต่อไปนี้ (๑)พิจารณาวินิจฉัยอุทธรณ์คำสั่งของเจ้ พนักงานท้องถิ่นตามพระราชบัญญัตินี้ (๒)มีหนังสือเรียกบุคคลที่เกี่ยวข้องมาให้ถ้อยคำหรือสั่งให้บุคคลดังกล่าวส่ง เอกสารหรือหลักฐานอื่นที่เกี่ยวข้องเพื่อประกอบการพิจารณาวินิจฉัยอุทธรณ์ (๓)สอบถามข้อเท็จจริงหรือกระทำการใดๆเท่าที่จำเป็นเพื่อประกอบการ พิจารณาวินิจฉัยอุทธรณ์ ในการปฏิบัติหน้าที่ตาม(๓)กรรมการพิจารณาอุทธรณ์หรือผู้ซึ่งคณะกรรมการ พิจารณาอุทธรณ์มอบหมายจะเข้าไปในอาคารหรือบริเวณที่ตั้งอาคารอันเป็นมูลกรณีแห่งการ อุทธรณ์ในเวลาระหว่างพระอาทิตย์ขึ้นถึงพระอาทิตย์ตกก็ได้

4. มาตรา ๕๑ ทวิ

   คณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์จะแต่งตั้งคณะอนุกรรมการขึ้น คณะหนึ่งหรือหลายคณะเพื่อพิจารณาหรือปฏิบัติการอย่างหนึ่งอย่างใดตามที่มอบหมายก็ได้ ให้นำมาตรา ๑๕มาตรา ๑๖มาตรา ๑๗และมาตรา ๕๑มาใช้บังคับแก่การ ปฏิบัติหน้าที่ของคณะอนุกรรมการโดยอนุโลม

5. มาตรา ๕๒

   ผู้ขอรับใบอนุญาตผู้ได้ับใบอนุญาตผู้แจ้งตามมาตรา ๓๙ทวิ และผู้ได้รับคำสั่งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามพระราชบัญญัตินี้มีสิทธิอุทธรณ์คำสั่งดังกล่าวต่อ คณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ได้ภายในสามสิบวันนับแต่วันทราบคำสั่ง การอุทธรณ์ตามวรรคหนึ่งให้ทำเป็นหนังสือและยื่นต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นผู้ออก คำสั่งดังกล่าว และให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นจัดส่งอุทธรณ์และเอกสารหลักฐานที่เกี่ยวข้องทั้งหมดไป ยังคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ภายในสิบวันนับแต่วันที่ได้รบอุทธรณ์ ให้คณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์มีคำวินิจฉัยอุทธรณ์ตามวรรคหนึ่งภายในหก สิบวันนับแต่วันที่ได้รับอุทธรณ์ แล้วแจ้งคำวินิจฉัยพร้อมด้วยเหตุผลเป็นหนังสือไปยังผู้อุทธรณ์ และเจ้าพนักงานท้องถิ่น มาตรา ๕๐(๒) แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๓ มาตรา ๕๑ทวิเพิ่มโดยพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕ มาตรา ๕๒แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕ ถ้าผู้อุทธรณ์ไม่เห็ด้วยกับคำวินิจฉัยอุทธรณ์ ให้เสนอคดีต่อศาลภายในสามสิบ วันนับแต่วันที่ได้รับแจ้งคำวินิจฉัยอุทธรณ์ ในกรณีที่ ณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์หรือศาลได้มีคำวิิ จฉัย หรือคำ พิพากษาเป็นประการใดให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นปฏิบัติตามนั้น ในระหว่างอุทธรณ์ ห้ามมิให้ผู้อุทธรณ์หรือเจ้าพนักงานท้องถิ่นกระทำการใดแก่ อาคารอันเป็นมูลกรณีแห่งการอุทธรณ์ เว้ แต่อาคารนั้นจะเป็นภยันตรายต่อบุคคลหรือทรัพย์สิน หรือมีลักษณะซึ่งไม่อาจรอได้ ให้นำมาตรา ๔๗มาใช้บังคับแก่การแจ้งคำวิิจฉัยอุทธรณ์โดยอนุโลม