พระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร พ.ศ. 2534

สารบัญของฉบับนี้

1. หมวด ๑ กทะเบียนและนายทะเบียนมาตรา ๘–๑๑ · 4
2. หมวด ๒ การจัดเก็บข้อมูลทะเบียนประวัติราษฎรมาตรา ๑๒–๑๗ · 6
3. หมวด ๓ คนเกิด คนตายมาตรา ๑๘–๒๘ · 11
4. หมวด ๔ การย้ายที่อยู่มาตรา ๒๙–๓๓ · 5
5. หมวด ๕ ทะเบียนบ้านมาตรา ๓๔–๔๒ · 9
6. หมวด ๖ การสำรวจตรวจสอบทะเบียนราษฎรมาตรา ๔๓–๔๕ · 3
7. หมวด ๗ การมอบหมายให้แจ้งแทนมาตรา ๔๖ · 1
8. หมวด ๘ บทกำหนดโทษมาตรา ๔๗–๕๑ · 5

ปรารภ

พระราชบัญญัติ การทะเบียนราษฎร พ.ศ. ๒๕๓๔ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณวันที่ ๑๔พฤศจิกายนพ.ศ. ๒๕๓๔ เป็นปีที่ ๔๖ในรัชกาลปัจจุบัน พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงกฎหมายว่าด้วยการทะเบียนราษฎร จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอม ของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ดังต่อไปนี้

1. หมวด ๒ การจัดเก็บข้อมูลทะเบียนประวัติราษฎร

   6 มาตรา
2. ๑๒

   เพื่อประโยชน์ในการเก็บรักษาและควบคุมการทะเบียนราษฎร ตรวจสอบพิสูจน์ตัวบุคคลและประมวลผลข้อมูลทะเบียนประวัติราษฎร ให้สำนักทะเบียนกลาง ดำเนินการจัดเก็บข้อมูลทะเบียนประวัติราษฎรตามที่ผู้อำนวยการทะเบียนกลางกำหนดและปรับปรุง ข้อมูลทะเบียนประวัติราษฎรให้ตรงต่อความเป็นจริงอยู่เสมอ ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่ กำหนดในกฎกระทรวง ในกรณีจำเป็นเพื่อประโยชน์ในการจัดเก็บข้อมูลและใช้ข้อมูลทะเบียนประวัติราษฎร ให้ส่วนราชการหรือหน่วยงานของรัฐที่ปฏิบัติงานเกี่ยวกับข้อมูลของคนซึ่งไม่มีสัญชาติไทยที่เข้ามาหรือ อาศัยอยู่ในราชอาณาจักรจัดส่งข้อมูลที่มีอยู่ให้ผู้อำนวยการทะเบียนกลางตามที่ผู้อำนวยการทะเบียน กลางร้องขอ๙

3. ๑๓

   การจัดเก็บข้อมูลทะเบียนประวัติราษฎรตามมาตรา ๑๒ไม่รวมถึงการ จัดเก็บข้อมูลของบุคคล ดังต่อไปนี้ (๑) รายได้ (๒) ประวัติอาชญากรรม (๓) การชำระหรือไม่ชำระภาษีอากร (๔) ข้อมูลที่คณะรัฐมนตรีกำหนด หรือ (๕) ข้อมูลที่กฎหมายไม่ได้กำหนดให้ต้องแจ้ง

4. ๑๔

   บุคคลผู้ มีหน้าที่แจ้งการต่ ๆตามที่กำหนดไว้ในพระราชบัญญัตินี้ เจ้าของประวัติซึ่งปรากฏในข้อมูลทะเบียนประวัติราษฎรตามมาตรา ๑๒หรือผู้แทนโดยชอบธรรมใน กรณีเจ้าของประวัติเป็นผู้เยาว์ ผู้อนุบาลในกรณีเจ้าของประวัติเป็นคนไร้ความสามารถหรือทายาท เจ้าของประวัติ หรือผู้รับมอบอำนาจจากบุคคลดังกล่าวข้างต้น อาจขอให้นายทะเบียนดำเนินการได้ที่านักทะเบียนในวันเวลาราชการ ดังนี้ (๑) คัดและรับรองเอกสารข้อมูลทะเบียนประวัติราษฎร ตามมาตรา ๑๒และเสีย ค่าธรรมเนียมตามที่กำหนดในกฎกระทรวง (๒) แก้ไขเพิ่มเติม ลบหรือทำให้ทันสมัยซึ่งข้อมูลใด ๆในข้อมูลทะเบียนประวัติ ราษฎรเพื่อให้เกิดความถูกต้องตามความเป็นจริง เมื่ อได้รับคำขอตาม(๒) ให้นายทะเบียนมีคำสั่งโดยเร็ว คำสั่งของนายทะเบียนที่ ไม่รับคำขอหรือไม่ดำเนินการตามคำขอทั้งหมดหรือบางส่วน ให้คู่กรณียื่นอุทธรณ์ต่อนายทะเบียน จังหวัด นายทะเบียนกรุ เทพมหานครหรือผู้อำนวยการทะเบียนกลาง แล้วแต่กรณี ภายในสิบห้าวัน นับแต่วันรับทราบคำสั่งจากนายทะเบียน๑๐ เงื่อนไข หลักเกณฑ์ และวิธารแก้ไขเพิ่มเติ ลบหรือทำให้ทันสมัยซึ่งข้อมูลใด ๆ ในข้อมูลทะเบียนประวัติราษฎร และการอุทธรณ์ให้กำหนดในกฎกระทรวง ๙มาตรา ๑๒วรรคสองเพิ่มโดยพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร(ฉบับที่ ๒)พ.ศ. ๒๕๕๑ ๑๐มาตรา ๑๔วรรคสองแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร (ฉบับที่ ๒)พ.ศ. ๒๕๕๑

5. ๑๕

   ส่วนราชการหรือหน่วยงานของรัฐอาจขอให้นายทะเบียนจัดส่งสำเนา เอกสารข้อมูลทะเบียนประวัติราษฎรได้ ทั้งนี้ เฉพาะเพื่อการอันจำเป็นแก่การปฏิบัติหน้าที่ของส่วน ราชการหรือหน่วยงานของรัฐนั้น หากส่วนราชการหรือหน่วยงานของรัฐมีความประสงค์จะเชื่อมโยงคอมพิวเตอร์เพื่อ ใช้ประโยชน์จากข้อมูลทะเบียนประวัติราษฎร ผู้อำนวยการทะเบียนกลางอาจอนุญาตให้เชื่อมโยงได้ เฉพาะข้อมูลที่จำเป็นแก่การปฏิบัติหน้าที่ตามที่ปรากฏภายในทะเบียนบ้านทะเบียนคนเกิดทะเบียน คนตายหรือทะเบียนประวัติสำหรับคนซึ่งไม่มีสัญชาติไทยเท่านั้น๑๑ ในกรณีจำเป็นเพื่อประโยชน์ในการรักษาความสงบเรียบร้อยและความมั่นคงใน ราชอาณาจักรคณะรัฐมนตรีจะอนุมัติให้ผู้อำนวยการทะเบียนกลางยินยอมให้ส่วนราชการหรือ หน่วยงานของรัฐเชื่อมโยงข้อมูลที่ปรากฏในทะเบียนอื่นนอกจากทะเบียนตามวรรคสองเฉพาะข้อมูลที่ จำเป็นแก่การปฏิบัติหน้าที่ตามที่รัฐมนตรีกำหนดก็ได้๑๒ ห้ามมิให้ส่วนราชการ หน่วยงานของรัฐ หรือพนักงานสอบสวนที่ได้ข้อมูลใดตาม มาตรานี้นำไปใช้เพื่อประโยชน์ในทางธุรกิจหรือในเรื่องอื่นที่ไม่เกี่ยวกับหน้าที่ของทางราชการหรือตาม วัตถุประสงค์ที่ร้องขอ๑๓

6. ๑๖

   ในการดำเนินการจัดเก็บข้อมูลทะเบียนประวัติราษฎร ให้ผู้อำนวยการ ทะเบียนกลางกำหนดเลขประจำตัวแก่บุคคลที่อยู่ในราชอาณาจักรคนละหนึ่งเลขโดยไม่ซ้ำกัน การยกเว้นการให้เลขประจำตัวแก่บุคคล ให้กำหนดในกฎกระทรวง

7. ๑๗

   ข้อมูลทะเบียนประวัติราษฎรต้องถือเป็นความลับ และให้นายทะเบียน เป็นผู้เก็บรักษาและใช้เพื่อการปฏิบัติตามที่ได้บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัตินี้เท่านั้น ห้ามมิให้ผู้ใด เปิดเผยข้อความหรือตัวเลขนั้นแก่บุคคลใด ๆซึ่งไม่มีหน้าที่ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้ หรือแก่ สาธารณชนเว้นแต่ผู้มีส่วนได้เสียขอทราบเกี่ยวกับสถานภาพทางครอบครัวของผู้ที่ตนจะมีนิติสัมพันธ์ ด้วย หรือเมื่อมีความจำเป็นเพื่อประโยชน์แก่การสถิติ หรือเพื่อประโยชน์แก่การรักษาความมั่นคงของ รัฐ หรือการดำเนินคดีและการพิจารณาคดีหรือการปฏิบัติหน้าที่ตามกฎหมาย และไม่ว่าในกรณีใดจะ นำข้อมูลทะเบียนประวัติราษฎรไปใช้เป็นหลักฐานที่อาจก่อให้เกิดความเสียหายแก่เจ้าของข้อมูลมิได้