ฉบับรวมการแก้ไข — ไม่ใช่ถ้อยคำตามที่ประกาศครั้งแรก · 2522

๕๕

การส9งคนต9างดาวกลักรตามพระราชบัญญัตินี้ พนักงานเจาหนาที่จะส9งตัวกลับโดยพาหนะใดหรือช9องทางใดก็ไดตามแต9พนักงานเจาหนาที่จะ พิจารณาเห็นสมควร ค9าใชจ9ายในการส9งคนต9างดาวกลับดังกล9าวนี้ ใหเจาของพาหนะหรือผูควบคุม พาหนะที่นำเขามานั้นเป1นผูเสีย ในกรณีที่ไม9ปรากฏตัวเจาของพาหนะหรือผูควบคุมพาหนะให ผูกระทำความผิดตามมาตรา ๖๓หรือมาตรา ๖๔เป1นผูเสียโดยพนักงานเจาหนาที่มีอำนาจเรีย ค9าใชจ9ายในการส9งคนต9างดาวกลับจากผูกระทำความผิดคนใดคนหนึ่งโดยสิ้นเชิงหรือร9วมกันตามแต9 จะเลือก แต9ถาคนต9างดาวนั้นจะขอกลับโดยพาหนะอื่นหรือทางอื่น โดยยอมเสียค9าใชจ9ายของตนเอง พนักงานเจาหนาที่จะอนุญาตก็ได

ลิงก์อ้างอิงตรึงฉบับด้วย ?v=2522 — ถ้าวันหนึ่งมีฉบับแก้ไขถูกนำเข้า ลิงก์นี้จะยังชี้ฉบับเดิม

ตัวบทนี้คือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ณ ปีที่ระบุ ไม่ใช่ฉบับรวมการแก้ไข มาตราที่ถูกแก้ไข เพิ่ม หรือยกเลิกภายหลังจะไม่ปรากฏ — ระบบยังไม่ได้ตรวจสถานะบังคับใช้ปัจจุบัน

ที่มาของตัวบทนี้

สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับรวมการแก้ไข) · ตัวบทกฎหมายที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา — การพิจารณาของผู้ดำเนินการ (ไม่ใช่สัญญาอนุญาต ไม่ใช่ความเห็นที่ปรึกษากฎหมาย) · sha256:7f2a557baadc · 2026-08-24

พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 มาตรา ๕๕