มาตรา ๕๔

คนต9างดาวผูใดเขามาหรืออยู9ในราชอาณาจักรโดยไม9ไดรับอนุญาตหรือ การอนุญาตนั้นสิ้นสุดหรือถูกเพิกถอนแลวพนักงานเจาหนาที่จะส9งตัวคนต9างดาวผูนั้นกลับออกไป นอกราชอาณาจักรก็ได ถามีกรณีตองสอบสวนเพื่อส9งตัวกลับตามวรรคหนึ่ง ใหนำมาตรา ๑๙และมาตรา ๒๐มาใชบังคับโดยอนุโลม ที่มีคำสั่งใหส9งตัวคนต9 กรแลวในระหว9าง รอการส9งกลับ พนักงานเจาหนาที่มีอำนาจอนุญาตใหไปพักอาศัยอยู9 ณที่ใด โดยคนต9างดาวผูนั้นตอง มาพบพนักงานเจาหนาที่ตามวัน เวลา และสถานที่ที่กำหนด โดยตองมีประกัน หรือมีทั้งประกันและ หลักประกันก็ได หรือพนักงานเจาหนาที่จะกักตัวคนต9างดาวผูนั้นไว ณสถานที่ใดเป1นเวลานานเท9าใด ตามความจำเป1นก็ได ค9าใชจ9ายในการกักตัวนี้ใหคนต9างดาวผูนั้นเป1นผูเสีย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา บทบัญญัติในมาตรานี้มิใหใชบังคับแก9คนต9างดาวซึ่งเขามาอยู9ในราชอาณาจักรก9อน วันที่พระราชบัญญัติคนเขาเมืองพุทธศักราช ๒๔๘๐ใชบังคับ