กฎกระทรวงกำหนดให้ทางน้ำชลประทานในเขตโครงการส่งน้ำและบำรุงรักษาแควน้อยบำรุงแดน เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน พ.ศ. 2564

ปรารภ

เลม่ ๑๓๘ ตอนที่ ๘๗ ก หนา้ ๑๕ ราชกิจจานุเบกษา ๒๐ ธันวาคม ๒๕๖๔ กฎกระทรวง ก้ำหนดให้ทำงน้ำชลประทำนในเขตโครงกำรส่งน้ำและบ้ำรุงรักษำ แควน้อยบ้ำรุงแดน เป็นทำงน้ำชลประทำนที่จะเรียกเก็บค่ำชลประทำน พ.ศ. 2564 อำศัยอ้ำนำจตำมควำมในมาตรา ๘ (๑) แห่งพระรำชบัญญัติกำรชลประทำนหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระรำชบัญญัติกำรชลประทำนหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา ๔๒ วรรคหนึ่ง แห่งพระรำชบัญญัติกำรชลประทำนหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ รัฐมนตรีว่ำกำรกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี ข้อ 1 ให้ทำงน้ำชลประทำนแม่น้ำแควน้อย จำกศูนย์กลำงเขื่อนแควน้อย กิโลเมตรที่ 0.000 ในท้องที่ต้ำบลคันโช้ง อ้ำเภอวัดโบสถ์ จังหวัดพิษณุโลก ถึงกิโลเมตรที่ 87.260 ในท้องที่ต้ำบลจอมทอง และต้ำบลปำกโทก อ้ำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก ตำมแนวเขตแผนที่ท้ำยกฎกระทรวงนี เป็นทำงน้ำชลประทำนที่จะเรียกเก็บค่ำชลประทำน ข้อ 2 ให้ทำงน้ำชลประทำนเขื่อนทดน้ำพญำแมน จำกศูนย์กลำงเขื่อนทดน้ำพญำแมน กิโลเมตรที่ 0.000 ในท้องที่ต้ำบลบ้ำนยำง อ้ำเภอวัดโบสถ์ จังหวัดพิษณุโลก ไปทำงเหนือน้ำ ถึงกิโลเมตรที่ 0.500 ในท้องที่ต้ำบลบ้ำนยำง อ้ำเภอวัดโบสถ์ จังหวัดพิษณุโลก ไปทำงท้ำยน้ำ ถึงกิโลเมตรที่ 0.477 ในท้องที่ต้ำบลบ้ำนยำง อ้ำเภอวัดโบสถ์ จังหวัดพิษณุโลก ตำมแนวเขตแผนที่ ท้ำยกฎกระทรวงนี เป็นทำงน้ำชลประทำนที่จะเรียกเก็บค่ำชลประทำน ข้อ 3 ให้ทำงน้ำชลประทำนฝำยมะขำมสูง จำกศูนย์กลำงฝำยมะขำมสูง กิโลเมตรที่ 0.000 ในท้องที่ต้ำบลมะขำมสูง อ้ำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก ไปทำงเหนือน้ำ ถึงกิโลเมตรที่ 0.080 ในท้องที่ต้ำบลมะขำมสูง อ้ำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก ไปทำงท้ำยน้ำ ถึงกิโลเมตรที่ 0.120 ในท้องที่ต้ำบลมะขำมสูง อ้ำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก ตำมแนวเขตแผนที่ท้ำยกฎกระทรวงนี เป็นทำงน้ำชลประทำนที่จะเรียกเก็บค่ำชลประทำน ให้ไว้ ณ วันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๖4 เฉลิมชัย ศรีอ่อน รัฐมนตรีว่ำกำรกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เลม่ ๑๓๘ ตอนที่ ๘๗ ก หนา้ ๑๖ ราชกิจจานุเบกษา ๒๐ ธันวาคม ๒๕๖๔ หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรก้าหนดให้ทางน้า ชลประทานในเขตโครงการส่งน้าและบ้ารุงรักษาแควน้อยบ้ารุงแดน เป็นทางน้าชลประทานที่จะเรียกเก็บ ค่าชลประทาน เพื่อให้เกิดประโยชน์จากการใช้น้าอย่างเต็มที่ และเนื่องจากมาตรา ๘ (๑) แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติ การชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘ บัญญัติให้ทางน้าชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน ต้องก้าหนดโดยกฎกระทรวง จึงจ้าเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

ทุกมาตรา