กฎกระทรวงกำหนดให้ไม้ที่ควรค่าแก่การอนุรักษ์เป็นไม้ทรงคุณค่า พ.ศ. 2564

ปรารภ

เลม่ ๑๓๘ ตอนที่ ๕๗ ก หนา้ ๑๘ ราชกิจจานุเบกษา ๑๐ กันยายน ๒๕๖๔ กฎกระทรวง กำหนดให้ไม้ที่ควรค่ำแก่กำรอนุรักษ์เป็นไม้ทรงคุณค่ำ พ.ศ. 2564 อำศัยอำนำจตำมควำมในบทนิยำมคำว่ำ “ไม้ทรงคุณค่ำ” ในมาตรา ๔ และมาตรา ๕ วรรคหนึ่ง แห่งพระรำชบัญญัติป่ำชุมชน พ.ศ. ๒๕๖๒ รัฐมนตรีว่ำกำรกระทรวงทรัพยำกรธรรมชำติ และสิ่งแวดล้อมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ ให้ไม้ยืนต้นที่ยังมีชีวิตที่มีขนำดควำมโตตั้งแต่สองร้อยเซนติเมตรขึ้นไป โดยวัดรอบลำต้น ตรงที่ระดับควำมสูงหนึ่งร้อยสำมสิบเซนติเมตรจำกพื้นดิน เว้นแต่ต้นไม้ที่ลำต้นมีลักษณะผิดปกติ เช่น เป็นพูพอน ปุ่ม ตำ หรือกิ่วคอดตรงที่ระดับควำมสูงหนึ่งร้อยสำมสิบเซนติเมตร ให้วัดโดยรอบลำต้น ตรงที่ถัดจำกที่มีลักษณะผิดปกติขึ้นไปใกล้ชิดที่สุด เป็นไม้ทรงคุณค่ำ ให้ไว้ ณ วันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖4 วรำวุธ ศิลปอำชำ รัฐมนตรีว่ำกำรกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เลม่ ๑๓๘ ตอนที่ ๕๗ ก หนา้ ๑๙ ราชกิจจานุเบกษา ๑๐ กันยายน ๒๕๖๔ หมำยเหตุ :- เหตุผลในกำรประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่พระรำชบัญญัติป่ำชุมชน พ.ศ. ๒๕๖๒ บัญญัติให้ “ไม้ทรงคุณค่ำ” หมำยควำมรวมถึงไม้อื่นใดที่ควรค่ำแก่กำรอนุรักษ์ให้คงอยู่ต่อไปตำมลักษณะ หรือชนิดที่กำหนดในกฎกระทรวงด้วย ดังนั้น เพื่อเป็นกำรอนุรักษ์และรักษำไว้ซึ่งทรัพยำกรไม้ ควำมหลำกหลำย ทำงชีวภำพ สิ่งแวดล้อมและระบบนิเวศเพื่อประโยชน์ของชุมชน ตลอดจนเพื่อประโยชน์โดยส่วนรวม ของประเทศ สมควรกำหนดให้ไม้ยืนต้นที่ยังมีชีวิตที่มีขนำดควำมโตตั้งแต่สองร้อยเซนติเมตรขึ้นไป เป็น “ไม้ทรงคุณค่ำ” จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

ทุกมาตรา