กฎกระทรวงกำหนดให้ทางน้ำชลประทานลำแชะ เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน พ.ศ. 2549

ปรารภ

เล่ม ๑๒๓ ตอนที่ ๓๓ ก ราชกิจจานุเบกษา ๒๙ มีนาคม ๒๕๔๙ กฎกระทรวง กำหนดให้ทางน้ำชลประทานลำแชะ เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน พ.ศ. ๒๕๔๙ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๑) แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา ๔๒แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ อันเป็นกฎหมาย ที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา ๒๙ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕มาตรา ๓๖มาตรา ๔๘มาตรา ๔๙และมาตรา ๕๐ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร และสหกรณ์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ ให้ทางน้ำชลประทานลำแชะจากศูนย์กลางเขื่อนดินอ่างเก็บน้ำลำแชะ กิโลเมตรที่ ๐.๐๐๐ ในท้องที่ตำบลโคกกระชาย อำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา ไปตามลำแชะด้านท้ายน้ำถึงกิโลเมตรที่ ๓๒.๐๐๐ ในท้องที่ตำบลอรพิมพ์ อำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา ตามแนวเขตแผนที่ท้าย กฎกระทรวงนี้ เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน ให้ไว้ ณวันที่ ๑๓มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๙ สุดารัตน์ เกยุราพันธุ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เล่ม ๑๒๓ ตอนที่ ๓๓ ก ราชกิจจานุเบกษา ๒๙ มีนาคม ๒๕๔๙ หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้ทางน้ำ ชลประทานลำแชะจากศูนย์กลางเขื่อนดินอ่างเก็บน้ำลำแชะ กิโลเมตรที่ ๐.๐๐๐ ในท้องที่ตำบลโคกกระชาย อำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา ไปตามลำแชะด้านท้ายน้ำถึงกิโลเมตรที่ ๓๒.๐๐๐ ในท้องที่ตำบลอรพิมพ์ อำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน เพื่อให้เกิดประโยชน์ จากการใช้น้ำอย่างเต็มที่และเนื่องจากมาตรา ๘(๑) แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘ บัญญัติให้ทางน้ำ ชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานต้องกำหนดโดยกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

ทุกมาตรา