กฎกระทรวงกำหนดให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำประแสร์ เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน พ.ศ. 2553

ปรารภ

เล่ม ๑๒๗ ตอนที่ ๗๓ ก ราชกิจจานุเบกษา ๒๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๓ กฎกระทรวง กำหนดให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำประแสร์ เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน พ.ศ. ๒๕๕๓ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๑) แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒ และมาตรา ๔๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ ให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำประแสร์ ในท้องที่ตำบลบ่อทอง อำเภอบ่อทอง ตำบลคลองพลู อำเภอหนองใหญ่ จังหวัดชลบุรี ตำบลชุมแสง ตำบลป่ายุบใน อำเภอวังจันทร์ ตำบลเขาน้อย ตำบลชำฆ้อ อำเภอเขาชะเมา และตำบลกระแสบน อำเภอแกลง จังหวัดระยอง ภายในแนวเขต ตามแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้ เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน ให้ไว้ ณวันที่ ๑๕ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๓ ธีระ วงศ์สมุทร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เล่ม ๑๒๗ ตอนที่ ๗๓ ก ราชกิจจานุเบกษา ๒๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๓ หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้ทางน้ำ ชลประทานอ่างเก็บน้ำประแสร์ ในท้องที่ตำบลบ่อทอง อำเภอบ่อทอง ตำบลคลองพลู อำเภอหนองใหญ่ จังหวัดชลบุรี ตำบลชุมแสง ตำบลป่ายุบใน อำเภอวังจันทร์ ตำบลเขาน้อย ตำบลชำฆ้อ อำเภอเขาชะเมา และตำบลกระแสบน อำเภอแกลง จังหวัดระยอง เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน เพื่อให้เกิดประโยชน์จากการใช้น้ำอย่างเต็มที่ และเนื่องจากมาตรา ๘ (๑) แห่งพระราชบัญญัติ การชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘ บัญญัติให้ทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานต้องกำหนด โดยกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

ทุกมาตรา