กฎกระทรวงกำหนดให้ทางน้ำชลประทานคลองกะลาเสใหญ่ เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน พ.ศ. 2548

ปรารภ

เล่ม ๑๒๒ ตอนที่ ๙๙ ก ราชกิจจานุเบกษา ๒๕ ตุลาคม ๒๕๔๘ กฎกระทรวง กำหนดให้ทางน้ำชลประทานคลองกะลาเสใหญ่ เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน พ.ศ. ๒๕๔๘ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘(๑) แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘ และ มาตรา ๔๒แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕อันเป็นพระราชบัญญัติ ที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับ มาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๔๘ มาตรา ๔๙ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญ แห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย รัฐมนตรีว่าการ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ ให้ทางน้ำชลประทานคลองกะลาเสใหญ่ ในท้องที่ตำบลกะลาเส อำเภอสิเกา จังหวัดตรัง จากกิโลเมตรที่ ๑๒.๑๕๐ ถึงกิโลเมตรที่ ๑๓.๖๕๐ ตามแนวเขตแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้ เป็นทางน้ำ ชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน ให้ไว้ ณวันที่ ๒๗กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๘ สุดารัตน์ เกยุราพันธุ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เล่ม ๑๒๒ ตอนที่ ๙๙ ก ราชกิจจานุเบกษา ๒๕ ตุลาคม ๒๕๔๘ หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้ทางน้ำ ชลประทานคลองกะลาเสใหญ่ ในท้องที่ตำบลกะลาเส อำเภอสิเกา จังหวัดตรัง จากกิโลเมตรที่ ๑๒.๑๕๐ ถึงกิโลเมตรที่ ๑๓.๖๕๐ เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน เพื่อให้เกิดประโยชน์จากการใช้น้ำ อย่างเต็มที่ และเนื่องจากมาตรา ๘ (๑) แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘ บัญญัติให้ทางน้ำ ชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานต้องกำหนดโดยกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

ทุกมาตรา