กฎกระทรวงกำหนดธุรกิจบริการที่ไม่ต้องขออนุญาตในการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. 2556

ปรารภ

เล่ม ๑๓๐ ตอนที่ ๒๕ ก ราชกิจจานุเบกษา ๑๘ มีนาคม ๒๕๕๖ กฎกระทรวง กำหนดธุรกิจบริการที่ไม่ต้องขออนุญาตในการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๕๖ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔๖ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจของ คนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๒ และบัญชีสาม (๒๑) ท้ายพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๒ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๓ และมาตรา ๔๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ ให้ธุรกิจบริการดังต่อไปนี้เป็นธุรกิจบริการที่ยกเว้นไม่อยู่ใน (๒๑) ของบัญชีสาม ท้ายพระราชบัญญัติ การประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๒ (๑) ธุรกิจหลักทรัพย์และธุรกิจอื่นตามกฎหมายว่าด้วยหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ก) การค้าหลักทรัพย์ (ข) การเป็นที่ปรึกษาการลงทุน (ค) การจัดจำหน่ายหลักทรัพย์ (ง) กิจการการยืมและให้ยืมหลักทรัพย์ (จ) การจัดการกองทุนรวม (ฉ) การจัดการกองทุนส่วนบุคคล (ช) การจัดการเงินร่วมลงทุน (ซ) การให้สินเชื่อเพื่อธุรกิจหลักทรัพย์ (ฌ) การเป็นที่ปรึกษาทางการเงิน (ญ) การให้บริการเป็นนายทะเบียนหลักทรัพย์ (ฎ) การดูแลรักษาทรัพย์สินของลูกค้าของบริษัทหลักทรัพย์หรือลูกค้าของผู้ประกอบธุรกิจ สัญญาซื้อขายล่วงหน้า เล่ม ๑๓๐ ตอนที่ ๒๕ ก ราชกิจจานุเบกษา ๑๘ มีนาคม ๒๕๕๖ (ฏ) การเป็นผู้รับฝากทรัพย์สินของกองทุนส่วนบุคคล (ฐ) การเป็นผู้ดูแลผลประโยชน์ของกองทุนรวม (ฑ) การเป็นผู้แทนผู้ถือหุ้นกู้ (๒) ธุรกิจสัญญาซื้อขายล่วงหน้าตามกฎหมายว่าด้วยสัญญาซื้อขายล่วงหน้า (ก) การเป็นผู้ค้าสัญญาซื้อขายล่วงหน้า (ข) การเป็นที่ปรึกษาสัญญาซื้อขายล่วงหน้า (ค) การเป็นผู้จัดการเงินทุนสัญญาซื้อขายล่วงหน้า (๓) การประกอบธุรกิจเป็นทรัสตีตามกฎหมายว่าด้วยทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๖ บุญทรง เตริยาภิรมย์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ เล่ม ๑๓๐ ตอนที่ ๒๕ ก ราชกิจจานุเบกษา ๑๘ มีนาคม ๒๕๕๖ หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่ (๒๑) ของบัญชีสาม ท้ายพระราชบัญญัติ การประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๒ กำหนดให้การยกเว้นธุรกิจบริการใดที่คนไทยมีความพร้อม ที่จะแข่งขันในการประกอบกิจการกับคนต่างด้าวเป็นธุรกิจบริการที่ไม่อยู่ในบัญชีสาม ต้องกำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ เล่ม ๑๓๓ ตอนที่ ๑๖ ก ราชกิจจานุเบกษา ๑๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙ กฎกระทรวง กำหนดธุรกิจบริการที่ไม่ต้องขออนุญาตในการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๙ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔๖ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจ ของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๒ และบัญชีสาม (๒๑) ท้ายพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (๔) (๕) และ (๖) แห่งกฎกระทรวงกำหนดธุรกิจบริการที่ไม่ต้องขออนุญาต ในการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๕๖ “(๔) ธุรกิจสถาบันการเงินและธุรกิจอื่นตามกฎหมายว่าด้วยธุรกิจสถาบันการเงิน (ก) ธุรกิจธนาคารพาณิชย์ (ข) ธุรกิจบริการเป็นสำนักงานผู้แทนธนาคาร (๕) ธุรกิจประกันชีวิตตามกฎหมายว่าด้วยการประกันชีวิต (๖) ธุรกิจประกันวินาศภัยตามกฎหมายว่าด้วยการประกันวินาศภัย” ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๑ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๙ อภิรดี ตันตราภรณ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ เล่ม ๑๓๓ ตอนที่ ๑๖ ก ราชกิจจานุเบกษา ๑๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙ หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่ธุรกิจธนาคารพาณิชย์ ธุรกิจบริการ เป็นสำนักงานผู้แทนธนาคาร ธุรกิจประกันชีวิต และธุรกิจประกันวินาศภัย เป็นธุรกิจบริการที่คนไทยมีความพร้อม ในการประกอบกิจการและสามารถแข่งขันกับคนต่างด้าวได้ สมควรกำหนดให้ธุรกิจบริการดังกล่าวเป็นธุรกิจบริการ ที่ไม่อยู่ในบัญชีสาม และโดยที่ (๒๑) ของบัญชีสาม ท้ายพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๒ กำหนดให้การยกเว้นธุรกิจบริการต้องกำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ เล่ม ๑๓๔ ตอนที่ ๖๒ ก ราชกิจจานุเบกษา ๙ มิถุนายน ๒๕๖๐ กฎกระทรวง กำหนดธุรกิจบริการที่ไม่ต้องขออนุญาตในการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๖๐ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔๖ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจของ คนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๒ และ (๒๑) แห่งบัญชีสามท้ายพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ทุกมาตรา

1. มาตรา ๑ข้อ ๑ ให้ยกเลิกความใน (๔) แห่งกฎกระทรวงกำหนดธุรกิจบริการที่ไม่ต้องขออนุญาต ในการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๕๖…
2. มาตรา ๒ข้อ ๒ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (๗) (๘) (๙) (๑๐) และ (๑๑) แห่งกฎกระทรวง…