พระราชบัญญัติสิทธิบัตร พ.ศ. 2522

สารบัญของฉบับนี้

ปรารภ

พระราชบัญญัติสิทธิบัตรพ.ศ.๒๕๒๒ ฉบับแก้ไขเพิ่มเติมตามพ.ร.บ.สิทธิบัตร(ฉบับที่๒)พ.ศ.๒๕๓๕ และพ.ร.บ.สิทธิบัตร(ฉบับที่๓)พ.ศ.๒๕๔๒ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร. ให้ไว้ณวันที่ ๑๑มีนาคมพ.ศ.๒๕๒๒ เป็นปีที่ ๓๔ในรัชกาลปัจจุบัน พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯให้ ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรมีกฎหมายว่าด้วยสิทธิบัตรเพื่อคุ้มครองการประดิษฐ์และการ ออกแบบผลิตภัณฑ์ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของ สภานิติบัญญัติแห่งชาติทำหน้าที่รัฐสภาดังต่อไปนี้

1. ส่วนที่๓ สิทธิของผู้ทรงสิทธิบัตร9 มาตรา
2. มาตรา ๓๕

   สิทธิบัตรการประดิษฐ์ให้มีอายุยี่สิบปีนับแต่วันขอรับสิทธิบัตรใน ราชอาณาจักรในกรณีที่มีการดำเนินคดีทางศาลตามมาตรา ๑๖มาตรา ๗๔หรือมาตรา ๗๗ฉมิให้ นับระยะเวลาในระหว่างการดำเนินคดีดังกล่าวเป็นอายุของสิทธิบัตรนั้น มาตรา ๓๕ทวิการกระทำที่ขัดต่อมาตรา ๓๖ก่อนวันออกสิทธิบัตรมิให้ถือว่าเป็นการ ละเมิดสิทธิของผู้ทรงสิทธิบัตรเว้นแต่จะเป็นการกระทำต่อการประดิษฐ์ที่ขอรับสิทธิบัตรและได้มี การประกาศโฆษณาคำขอดังกล่าวตามมาตรา ๒๘แล้วโดยบุคคลผู้กระทำรู้ว่าการประดิษฐ์นั้นได้ มีการยื่นขอรับสิทธิบัตรไว้แล้วหรือได้รับคำบอกกล่าวเป็นลายลักษณ์อักษรว่าการประดิษฐ์นั้นได้มี การยื่นขอรับสิทธิบัตรไว้แล้วในกรณีเช่นนี้ผู้ขอรับสิทธิบัตรมีสิทธิได้รับค่าเสียหายจากบุคคล ผู้ฝ่าฝืนสิทธินั้น การเรียกค่าเสียหายดังกล่าวให้ยื่นฟ้องต่อศาลหลังจากที่ได้มีการออกสิทธิบัตร ให้แก่ผู้ขอรับสิทธิบัตรแล้ว

3. มาตรา ๓๖

   ผู้ทรงสิทธิบัตรเท่านั้นมีสิทธิดังต่อไปนี้ (๑)ในกรณีสิทธิบัตรผลิตภัณฑ์สิทธิในการผลิตใช้ขายมีไว้เพื่อขายเสนอขายหรือนำเข้า มาในราชอาณาจักรซึ่งผลิตภัณฑ์ตามสิทธิบัตร (๒)ในกรณีสิทธิบัตรกรรมวิธีสิทธิในการใช้กรรมวิธีตามสิทธิบัตรผลิตใช้ขายมีไว้เพื่อ ขายเสนอขายหรือนำเข้ามาในราชอาณาจักรซึ่งผลิตภัณฑ์ที่ผลิตโดยใช้กรรมวิธีตามสิทธิบัตร ความในวรรคหนึ่งไม่ใช้บังคับแก่ (๑)การกระทำใดๆเพื่อประโยชน์ในการศึกษาค้นคว้าทดลองหรือวิจัยทั้งนี้ ต้องไม่ขัด ต่อการใช้ประโยชน์ตามปกติของผู้ทรงสิทธิบัตรและไม่ทำให้เสื่อมเสียต่อประโยชน์อันชอบธรรม ของผู้ทรงสิทธิบัตรเกินสมควร (๒)การผลิตผลิตภัณฑ์หรือใช้กรรมวิธีดังที่ผู้ทรงสิทธิบัตรได้จดทะเบียนไว้ซึ่งผู้ผลิต ผลิตภัณฑ์หรือผู้ใช้กรรมวิธีดังกล่าวได้ประกอบกิจการหรือมีเครื่องมือเครื่องใช้เพื่อประกอบ กิจการดังกล่าวโดยสุจริตก่อนวันยื่นขอรับสิทธิบัตรในราชอาณาจักรโดยผู้ผลิตหรือผู้ใช้กรรมวิธี ไม่รู้หรือไม่มีเหตุอันควรรู้ถึงการจดทะเบียนนั้นทั้งนี้ โดยไม่อยู่ภายใต้บังคับแห่งมาตรา ๑๙ทวิ (๓)การเตรียมยาเฉพาะรายตามใบสั่งแพทย์โดยผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรมหรือผู้ ประกอบโรคศิลปะรวมทั้งการกระทำต่อผลิตภัณฑ์ยาดังกล่าว (๔)การกระทำใดๆเกี่ยวกับการขอขึ้นทะเบียนยาโดยผู้ขอมีวัตถุประสงค์ที่จะผลิต จำหน่ายหรือนำเข้าซึ่งผลิตภัณฑ์ยาตามสิทธิบัตรหลังจากสิทธิบัตรดังกล่าวสิ้นอายุลง (๕)การใช้อุปกรณ์ซึ่งเป็นการประดิษฐ์ที่ได้รับสิทธิบัตรที่เกี่ยวกับตัวเรือเครื่องจักรหรือ อุปกรณ์อื่นของเรือของประเทศที่เป็นภาคีแห่งอนุสัญญาหรือความตกลงระหว่างประเทศเกี่ยวกับ การคุ้มครองสิทธิบัตรซึ่งประเทศไทยเป็นภาคีอยู่ด้วยในกรณีที่เรือดังกล่าวได้เข้ามาใน ราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวหรือโดยอุบัติเหตุและจำเป็นต้องใช้อุปกรณ์ดังกล่าวกับเรือนั้น (๖)การใช้อุปกรณ์ซึ่งเป็นการประดิษฐ์ที่ได้รับสิทธิบัตรที่เกี่ยวกับการสร้างการทำงาน หรืออุปกรณ์อื่นของอากาศยานหรือยานพาหนะของประเทศที่เป็นภาคีแห่งอนุสัญญาหรือความตก ลงระหว่างประเทศเกี่ยวกับการคุ้มครองสิทธิบัตรซึ่งประเทศไทยเป็นภาคีอยู่ด้วยในกรณีที่อากาศ ยานหรือยานพาหนะดังกล่าวได้เข้ามาในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวหรือโดยอุบัติเหตุ (๗)การใช้ขายมีไว้เพื่อขายเสนอขายหรือนำเข้ามาในราชอาณา-จักรซึ่งผลิตภัณฑ์ตาม สิทธิบัตรหากผู้ทรงสิทธิบัตรได้อนุญาตหรือยินยอมให้ผลิตหรือขายผลิตภัณฑ์ดังกล่าวแล้ว

4. มาตรา ๓๖ ทวิ

   สิทธิของผู้ทรงสิทธิบัตรตามมาตรา ๓๖ในการประดิษฐ์ที่ได้รับสิทธิบัตรมี ขอบเขตดังระบุในข้อถือสิทธิในการวินิจฉัยขอบเขตของการประดิษฐ์ตามข้อถือสิทธิให้พิจารณา ลักษณะของการประดิษฐ์ที่ระบุในรายละเอียดการประดิษฐ์และรูปเขียนประกอบด้วย ขอบเขตของการประดิษฐ์ที่ได้รับความคุ้มครองย่อมคลุมถึงลักษณะของการประดิษฐ์ที่แม้จะมิได้ ระบุในข้อถือสิทธิโดยเฉพาะเจาะจงแต่เป็นสิ่งที่มีคุณสมบัติประโยชน์ใช้สอยและทำให้เกิดผล ทำนองเดียวกับลักษณะของการประดิษฐ์ที่ระบุไว้ในข้อถือสิทธิตามความเห็นของบุคคลที่มีความ ชำนาญในระดับสามัญในศิลปะหรือวิทยาการที่เกี่ยวข้องกับการประดิษฐ์นั้น

5. มาตรา ๓๗

   ผู้ทรงสิทธิบัตรมีสิทธิใช้คำว่า“สิทธิบัตรไทย”หรืออักษรสบท.หรืออักษร ต่างประเทศที่มีความหมายเช่นเดียวกันให้ปรากฏที่ผลิตภัณฑ์ภาชนะบรรจุหรือหีบห่อของ ผลิตภัณฑ์หรือในการโฆษณาการประดิษฐ์ตามสิทธิบัตร การใช้คำหรืออักษรตามวรรคหนึ่งต้องระบุหมายเลขสิทธิบัตรไว้ด้วย

6. มาตรา ๓๘

   ผู้ทรงสิทธิบัตรจะอนุญาตให้บุคคลใดใช้สิทธิตามสิทธิบัตรของตนตามมาตรา ๓๖และมาตรา ๓๗หรือจะโอนสิทธิบัตรให้แก่บุคคลอื่นก็ได้

7. มาตรา ๓๙

   การอนุญาตให้ใช้สิทธิตามมาตรา ๓๘นั้น (๑)ผู้ทรงสิทธิบัตรจะกำหนดเงื่อนไขข้อจำกัดสิทธิหรือค่าตอบแทนในลักษณะที่เป็นการ จำกัดการแข่งขันโดยไม่ชอบธรรมไม่ได้เงื่อนไขข้อจำกัดสิทธิหรือค่าตอบแทนในลักษณะที่เป็น การจำกัดการแข่งขันโดยไม่ชอบธรรมตามวรรคหนึ่งให้เป็นไปตามที่กำหนดในกฎกระทรวง (๒)ผู้ทรงสิทธิบัตรจะกำหนดให้ผู้รับอนุญาตให้ใช้สิทธิตามสิทธิบัตรชำระค่าตอบแทน สำหรับการใช้การประดิษฐ์ตามสิทธิบัตรหลังจากสิทธิบัตรหมดอายุตามมาตรา ๓๕ไม่ได้ การกำหนดเงื่อนไขข้อจำกัดสิทธิหรือค่าตอบแทนที่ขัดต่อบทบัญญัติแห่งมาตรานี้เป็น โมฆะ

8. มาตรา ๔๐

   ภายใต้บังคับมาตรา ๔๒ในกรณีที่มีผู้ทรงสิทธิบัตรร่วมกันถ้ามิได้ตกลงกันไว้ เป็นอย่างอื่นผู้ทรงสิทธิบัตรร่วมแต่ละคนมีสิทธิใช้สิทธิตามมาตรา ๓๖และมาตรา ๓๗โดยไม่ ต้องได้รับความยินยอมจากผู้ทรงสิทธิบัตรร่วมคนอื่นแต่การอนุญาตให้ใช้สิทธิตามสิทธิบัตรหรือ การโอนสิทธิบัตรตามมาตรา ๓๘ต้องได้รับความยินยอมจากผู้ทรงสิทธิบัตรร่วมทุกคน

9. มาตรา ๔๑

   การอนุญาตให้ใช้สิทธิตามสิทธิบัตรและการโอนสิทธิบัตรตามมาตรา ๓๘ต้อง ทำเป็นหนังสือและจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ตามหลักเกณฑ์วิธีการและเงื่อนไขที่กำหนด โดยกฎกระทรวง ในกรณีที่อธิบดีเห็นว่าข้อความใดในสัญญาอนุญาตให้ใช้สิทธิตามสิทธิบัตรขัดต่อบทบัญญัติแห่ง มาตรา ๓๙ให้อธิบดีเสนอต่อคณะกรรมการเพื่อพิจารณาถ้าคณะกรรมการวินิจฉัยว่าสัญญานั้นขัด ต่อบทบัญญัติแห่งมาตรา ๓๙ให้อธิบดีสั่งไม่รับจดทะเบียนสัญญานั้นเว้นแต่คู่สัญญาจะมีเจตนาให้ ส่วนที่สมบูรณ์แห่งสัญญานั้นแยกจากส่วนที่ไม่สมบูรณ์ได้ในกรณีนั้นอธิบดีจะสั่งรับจดทะเบียน สัญญาบางส่วนก็ได้ (ความในวรรคสามถูกยกเลิก)

10. มาตรา ๔๒

    การขอจดทะเบียนการรับโอนสิทธิบัตรโดยทางมรดกให้เป็นไปตาม หลักเกณฑ์และวิธีการที่กำหนดโดยกฎกระทรวง