๑

บัดนี้ ชื่อว่าเรื่องอาสวะ ๔.

ในเรื่องนั้น ชนเหล่าใดมีความเห็นผิดดุจลัทธิของนิกายเหตุวาทว่า ชื่อว่าอาสวะอื่นยิ่งกว่าอาสวะ ๔ ไม่มี อาสวะ ๔ จะพึงเป็นอารมณ์ของอาสวะได้ด้วยอาสวะใดเล่า เพราะอาสวะ ๔ เหล่านั้นไม่เป็นอาสวะ ดังนี้.

คำถามของสกวาทีหมายถึงชนเหล่านั้น คำตอบรับรองเป็นปรวาที.

ลำดับนั้น สกวาทีจึงกล่าวคำว่า เป็นมรรค เป็นต้น เพื่อท้วงด้วยคำว่า ถ้าว่า อาสวะเหล่านั้นไม่เป็นอาสวะไซร้ ครั้นเมื่อความเป็นอย่างนั้นมีอยู่ อาสวะเหล่านั้นก็พึงบรรลุเป็นภาวะแห่งมรรคเป็นต้น.

คำที่เหลือในที่นี้มีอรรถตื้นทั้งนั้น แล.

อรรถกถาอาสวกถา จบ. -----------------------------------------------------