๑๑. อโยนิโสมนสิการสูตร

๗๘๙เอกํ สมยํ อญฺญตโร ภิกฺขุ โกสเลสุ วิหรติ อญฺญตรสฺมึ วนสณฺเฑ ฯ เตน โข ปน สมเยน โส ภิกฺขุ ทิวาวิหารคโต ปาปเก อกุสเล วิตกฺเก วิตกฺเกติ เสยฺยถีทํ กามวิตกฺกํ พฺยาปาทวิตกฺกํ วิหึสาวิตกฺกํ ฯ

๗๙๐อถ โข ยา ตสฺมึ วนสณฺเฑ อธิวตฺถา เทวตา ตสฺส ภิกฺขุโน อนุกมฺปิกา อตฺถกามา ตํ ภิกฺขุํ สํเวเชตุกามา เยน โส ภิกฺขุ เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา ตํ ภิกฺขุํ คาถาหิ อชฺฌภาสิ อโยนิโส มนสิการา โส วิตกฺเกหิ ขชฺชสิ อโยนิโส ปฏินิสฺสชฺช โยนิโส อนุวิจินฺตย สตฺถารํ ธมฺมํ อารพฺภ สงฺฆํ สีลานิ วตฺตโน อธิคจฺฉสิ ปาโมชฺชํ ปีติสุขมสํสยํ ตโต ปามุชฺชพหุโล ทุกฺขสฺสนฺตํ กริสฺสสีติ ฯ อถ โข โส ภิกฺขุ ตาย เทวตาย สํเวชิโต สํเวคมาปาทีติ ฯ