๑๐. กวิสูตร
บาลีและคำแปล
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๑๕ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๗ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค กวิสูตรที่ ๑๐
ทสมํ กวิสุตฺตํ
เทวดาทูลถามว่า อะไรหนอเป็นต้นเหตุของคาถา อะไรหนอเป็นเครื่องปรากฏ (พยัญชนะ) ของคาถาเหล่านั้น คาถาอาศัยอะไรหนอ อะไร หนอเป็นที่อาศัยของคาถา ฯ
กึสุ นิทานํ คาถานํ กึสุ ตาสํ วิยญฺชนํ กึสุ สนฺนิสฺสิตา คาถา กึสุ คาถานมาสโยติ ฯ
พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า ฉันท์เป็นต้นเหตุของคาถา อักขระเป็นเครื่องปรากฏ (พยัญ- ชนะ) ของคาถา คาถาอาศัยแล้วซึ่งชื่อ กวีเป็นที่อาศัย ของคาถา ฯ จบ ชราวรรค ที่ ๖ ----------------------------------------------------- สูตรที่กล่าวในชราวรรคนั้น คือ ชราสูตร อชรสาสูตร มิตตสูตร วัตถุสูตร ชนสูตร ๓ สูตร อุปปถสูตร ทุติยสูตร กับกวิสูตร เต็มวรรคพอดี ฯ -----------------------------------------------------
ฉนฺโท นิทานํ คาถานํ อกฺขรา ตาสํ วิยญฺชนํ นามสนฺนิสิตา คาถา กวิ คาถานมาสโยติ ฯ ชราวคฺโค ฉฏฺโฐ ฯ ตสฺสุทฺทานํ ชรา อชรสา มิตฺตํ วตฺถุ ตีณิ ชนานิ จ อุปฺปโถ จ ทุติโย จ กวินา ปูริโต วคฺโคติ ฯ ---------