๑๒. สิคาลสูตร ที่ ๒

๖๘๕สาวตฺถิยํ วิหรติ ... อสฺสุตฺถ โน ตุเมฺห ภิกฺขเว รตฺติยา ปจฺจูสสมยํ สิคาลสฺส วสฺสมานสฺสาติ ฯ เอวํ ภนฺเต ฯ สิยา โข ภิกฺขเว ตสฺมึ ชรสิคาเล กาจิ กตญฺญุตา กตเวทิตา น เตฺวว อิเธกจฺเจ สกฺยปุตฺติยปฏิญฺเญ สิยา กาจิ กตญฺญุตา กตเวทิตา ฯ ตสฺมาติห ภิกฺขเว เอวํ สิกฺขิตพฺพํ กตญฺญุโน ภวิสฺสาม กตเวทิโน น จ โน อเมฺหสุ อปฺปกมฺปิ กตํ วินสิสฺสตีติ เอวญฺหิ โว ภิกฺขเว สิกฺขิตพฺพนฺติ ฯ ทฺวาทสมํ ฯ ตสฺส อุทฺทานํ กูฏํ นขสิข กุลํ โอกฺขา สตฺติ ธนุคฺคโห อาณิ กลิงฺคโร นาโค วิฬาโร เทฺว สิคาลกาติ ฯ โอปมฺมสํยุตฺตํ อฏฺฐมํ สมตฺตํ ฯ ---------