๕. ทุติยทุจจริตสูตร

๒๔๕ภิกษุทั้งหลาย ทุจริตมีโทษ ๕ ประการนี้ โทษ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ ๑. แม้ตนก็ติเตียนตนเองได้ ๒. ผู้รู้ใคร่ครวญแล้วย่อมติเตียน ๓. กิตติศัพท์อันชั่วย่อมกระฉ่อนไป ๔. เสื่อมจากสัทธรรม ๕. ตั้งอยู่ในอสัทธรรม ภิกษุทั้งหลาย ทุจริตมีโทษ ๕ ประการนี้แล ภิกษุทั้งหลาย สุจริตมีอานิสงส์ ๕ ประการนี้ @เชิงอรรถ : @ สัทธรรม หมายถึงกุศลกรรมบถ ๑๐ ประการ @อสัทธรรม หมายถึง อกุศลกรรมบถ ๑๐ ประการ (องฺ.ปญฺจก.อ. ๓/๒๔๑-๒๔๘/๙๓) {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๒ หน้า : ๓๘๖} พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต [๕. ปัญจมปัณณาสก์] ๕. ทุจจริตวรรค ๗. ทุติยวจีทุจจริตสูตร อานิสงส์ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ ๑. แม้ตนก็ติเตียนตนเองไม่ได้ ๒. ผู้รู้ใคร่ครวญแล้วย่อมสรรเสริญ ๓. กิตติศัพท์อันงามย่อมขจรไป ๔. เสื่อมจากอสัทธรรม ๕. ตั้งอยู่ในสัทธรรม ภิกษุทั้งหลาย สุจริตมีอานิสงส์ ๕ ประการนี้แล ทุติยทุจจริตสูตรที่ ๕ จบ