๑๐. กัปปฏกุรเถรคาถา

กัปปฏกุรภิกษุเกิดความวิตกผิดว่า ผ้าขี้ริ้วผืนนี้เป็นของเรา เมื่อน้ำใส(คืออมตธรรม)มีอยู่เต็มเปี่ยมในหม้ออมตธรรม กลับมีใจปราศจากอมตธรรมคำสอนของเรานี้ เป็นทางที่เราสอนไว้แล้วเพื่อสั่งสมฌานทั้งหลาย

กัปปฏะ เธออย่ามานั่งโงกง่วงอยู่เลย อย่าให้เราต้องสอนเธอเสียงดัง ณ ที่ใกล้หูเลย กัปปฏะ เธอนั่งโงกง่วงอยู่ในท่ามกลางสงฆ์ช่างไม่รู้จักประมาณเลย จตุตถวรรค จบ รวมเรื่องพระเถระที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. พระมิคสิรเถระ ๒. พระสิวกเถระ ๓. พระอุปวาณเถระ ๔. พระอิสิทินนเถระ ๕. พระสัมพุลกัจจานเถระ ๖. พระขิตกเถระ ๗. พระโสณโปฏิริยบุตรเถระ ๘. พระนิสภเถระ ๙. พระอุสภเถระ ๑๐. พระกัปปฏกุรเถระ