๘. มิคชาลเถรคาถา

ธรรมอันก้าวล่วงสังโยชน์ทั้งปวง เป็นธรรมยังวัฏฏะให้พินาศหมดสิ้น เป็นเครื่องนำออกไปจากสงสาร เป็นเครื่องข้ามพ้นสงสาร ทำรากตัณหา ให้เหี่ยวแห้ง อันพระพุทธเจ้าผู้เป็นเผ่าแห่งพระอาทิตย์ ผู้มีพระจักษุ ทรงแสดงดีแล้ว ทำลายกรรมกิเลสเครื่องก่อภพก่อชาติ อันมีรากเป็น พิษแล้ว ทำให้เราถึงความดับสนิท ธรรมอันเป็นเครื่องกำจัดกรรมให้สิ้น สุด อันพระพุทธเจ้าทรงแสดงแล้ว เพื่อทำลายรากเหง้าแห่งอวิชชา มารเพียงดังแก้ววิเชียรเป็นเครื่องยังวิญญาณให้ตกไป ปรากฏแก่เราใน การกำหนดถือวิญญาณทั้งหลาย ธรรมเครื่องปราศจากเวทนา ปลดเปลื้อง อุปาทาน อันเป็นเครื่องพิจารณาเห็นภพดุจหลุมถ่านเพลิงด้วยญาณ มีรส มาก ลึกซึ้ง เป็นธรรมห้ามความแก่ความตายให้เกิดแก่เรา อริยมรรคอัน ประกอบด้วยองค์ ๘ เป็นทางสงบทุกข์ ปลอดโปร่ง พระผู้มีพระภาคทรง แสดงแล้ว ธรรมอันเป็นเครื่องเห็นโลกตามความเป็นจริง ให้ถึงความ ปลอดโปร่งเป็นอันมาก เจริญในที่สุด พระพุทธเจ้าผู้มีพระจักษุ ทรงรู้ กรรมว่าเป็นกรรม ทรงรู้จักวิบากโดยความเป็นวิบาก แห่งธรรมอันอาศัย กันและกันเกิดขึ้น ทรงแสดงดีแล้ว.

|๓๕๔.๔๑๗| ๘ สุเทสิโต จกฺขุมตา พุทฺเธนาทิจฺจพนฺธุนา สพฺพสํโยชนาตีโต สพฺพวฏฺฏวินาสโน |๓๕๔.๔๑๘| นิยฺยานิโก อุตฺตรโณ ตณฺหามูลวิโสสโน วิสมูลํ อาฆาตนํ เภตฺวา ปาเปติ นิพฺพุตึ |๓๕๔.๔๑๙| อญฺญาณมูลเภทาย กมฺมยนฺตวิฆาฏโน วิญฺญาณานํ ปริคฺคเห ญาณวชิรนิปาตโน |๓๕๔.๔๒๐| เวทนานํ วิญฺญาปโน อุปาทานปฺปโมจโน ภวํ องฺคารกาสุํว ญาเณน อนุปสฺสโน |๓๕๔.๔๒๑| มหารโส สุคมฺภีโร ชรามจฺจุนิวารโณ อริโย อฏฺฐงฺคิโก มคฺโค ทุกฺขูปสมโน สิโว |๓๕๔.๔๒๒| กมฺมํ กมฺมนฺติ ญตฺวาน วิปากญฺจ วิปากโต ปฏิจฺจุปฺปนฺนธมฺมานํ ยถาวาโลกทสฺสโน มหาเขมงฺคโม สนฺโต ปริโยสานภทฺทโกติ ฯ มิคชาโล เถโร ฯ