๕. ปัพพตูปัตถรชาดก
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก [๒. ทุกนิบาต] ๕. รุหกวรรค ๖. วลาหกัสสชาดก (๑๙๖) ๕. ปัพพตูปัตถรชาดก (๑๙๕) ว่าด้วยสระโบกขรณีที่เชิงเขา (พระราชาตรัสถามปัญหากับอำมาตย์โพธิสัตว์ว่า)
สระโบกขรณีมีน้ำเย็น รสอร่อย เกิดอยู่ที่เนินหินเชิงภูเขาหิมพานต์ น่ารื่นรมย์ สุนัขจิ้งจอกรู้อยู่ว่า ราชสีห์รักษาสระโบกขรณีนั้นไว้ ก็ยังลงไปดื่มกิน (อำมาตย์โพธิสัตว์ทราบว่า อำมาตย์คนหนึ่งจะก่อเหตุร้ายภายใน พระราชวัง จึงกราบทูลว่า)
ข้าแต่มหาราช ถ้าสัตว์มีเท้าทั้งหลายพากันดื่มน้ำในมหานที แม่น้ำจะไม่ชื่อว่าเป็นแม่น้ำเพราะเหตุนั้นก็หาไม่ หากว่าชน ๒ คนนั้นเป็นที่รัก ขอพระองค์ทรงงดโทษเสียเถิด ปัพพตูปัตถรชาดกที่ ๕ จบ